Is Jezus ‘woke’?

Het bordspel Monopoly heeft na 85 jaar een kanskaart aangepast. De tekst “U hebt de 2e prijs in een schoonheidswedstrijd gewonnen” is gecanceld. De mooiste zijn past niet meer in de gelijkheidsdultuur. Bij schoonheidswedstrijden gaat het niet meer om uiterlijke schoonheid, maar om “personality”, “diversiteit” en uiteraard “authenticiteit” van de deelnemers. Dat uit zich in tenenkrommende teksten over milieu en tolerantie die de dames maar niet uit het hoofd geleerd krijgen. Miss Germany 2021 is een alleenstaande lesbische bijstandsmoeder van 35 jaar, slachtoffer van seksueel geweld en trotse bezitter van een stoma met bepaald geen bikinifiguur. Ik heb de overige deelneemsters eens bekeken, en daar zaten best een paar aardige dames tussen, maar die waren natuurlijk bij voorbaat kansloos. Schoonheidswedstrijden hebben niets meer met schoonheid te maken. De antidiscriminatieterroristen hebben ook hier toegeslagen. Concurrentie op welk gebied dan ook mag niet meer bestaan. Mooier zijn dan een ander is een schandalige ambitie. Feministische, antiracistische en antidiscriminerende criteria eisen dat nu eenmaal in onze slachtoffercultuur. Prestaties en voorkeuren op grond van betere kwalificaties tellen niet meer. Behalve als het gaat om vrouwenquota. Wie in het bezit is van een vrouwelijk geslachtsorgaan geniet uiteraard de voorkeur (hoewel ik mij afvraag of dit dan weer geen problemen gaat opleveren bij genderfanatici).

Laten we deze gedachte even consequent doorvoeren. Ik neem aan dat in het vervolg bij The Voice of Holland niet de beste zanger wint, maar degene die geen noot kan zingen en zich stuiterend naar het slotakkoord hakkelt. Ajax en PSV stellen uiteraard niet meer hun beste spelers op (dat doet Roger Schmidt trouwens al een hele tijd niet), maar degene die een invoelend vermogen tentoonspreidt voor zielige gnoes. Bij Veronica Inside mag voortaan Sylvana Simons aanschuiven en Johan Derksen zal haar niet tegenspreken. In de filmbranche heeft deze gekte ook al toegeslagen. De jongste slachtoffers - van zelfcensuur nota bene - zijn Dumbo en Peter Pann. Ik ga niet uit de doeken doen wat de motieven van Disney zijn; er zijn grenzen. Uiteraard gaat men ook politiek correct casten: Netflix heeft voor Bridgerton een zwarte actrice gecast voor de blanke koningin Charlotte. People of Color gespeeld door blanken, dat kan dan weer niet. In Amerika is zelfs discussie losgebarsten waarom de stemmen van the Simpsons allemaal door witte mensen worden ingesproken worden. Eh, omdat ze wit zijn misschien? Hoewel, ze zijn eigenlijk geel. Kan dat wel? Het zou logisch zijn als een man ook een vrouw zou kunnen spelen, en een blanke de rol van Martin Luther King. Maar dat kan dan weer niet, want dat zijn slachtoffers van minderheden. Alleen vrouwen kunnen vrouwen spelen, alleen zwarten zwarten, en alleen lesbiennes kunnen een lesbische vrouw spelen. Tot zover de logica van cancelcultuur.

Wie ook niet deugen volgens de gelijkheidsneuroten, dat zijn natuurlijk de helden. Hadden we daar ooit bewondering voor, op grond van het gelijkheidsbeginsel - of uit zelfhaat - moet hier een eind gemaakt worden. Of het nu gaat om een Grieks heldenepos waarin Jason en Argonauten de hoofdrol spelen, ridders, Lucky Luke, of om heiligen van formaat, ze moeten “omgedacht” worden. We zien alleen nog maar tekortkomingen, doodzonden en onmiskenbare misdaden. Zoals de Barbaren de standbeelden van hun sokkels duwden, worden deze helden van weleer onttroond. Grote ontdekkingsreizigers bestaan niet; het zijn criminele veroveraars. Moedige strijders zijn gewelddadige heersers, seksisten, moordenaars of slavenhandelaar. Franciscus en Peerke Donders gewetenloze dwingelanden. En als ze echt niks kunnen bedenken om ze zwart te maken maken ze er simpelweg “geprivilegieerde witten” van die zo stom waren dat ze niet begrepen dat ze in de 11e eeuw de morele criteria van de 21e eeuw moesten toepassen. En zo hebben we alle helden gecanceld omdat ze niet voldoen aan het gelijkheidscriterium.

Wie zijn de nieuwe ‘helden’? De slachtoffers! ‘Rare jongens, die gelijkheidsdenkers’, zou Obelix zeggen. Maar deze uitspraak zal ook wel niet ‘woke’ zijn. Net zoals Jezus niet woke is omdat Hij alleen maar mannen uitkoos voor het apostelschap. En God ook nog eens Vader noemde. Dat is ook al niet erg inclusief. Hoewel Jezus zelf het grootste slachtoffer uit de geschiedenis van de mensheid is: hij stierf aan een kruis. Ja, ook voor al onze egalitaire en woke vrienden.

Nazi wordt zo langzamerhand een geuzennaam

Ik merk dat de term ‘nazi’ aan inflatie onderhevig is. Tot voor kort was een nazi iemand die het nationaalsocialisme onderschreef, u weet wel die ideologie waarop de dictatuur in Duitsland tussen 1933 en 1945 gebaseerd was. Maar vandaag de dag wordt zo ongeveer alles en iedereen die niet links, groen of liberaal is voor nazi uitgemaakt. Alleen al de afgelopen week trof ik de volgende voorbeelden aan van mensen die voor nazi werden uitgemaakt.

- als je voor bescherming van het ongeboren kind bent in plaats van voor het “recht op abortus”, het liefst tot de eerste weeën zich aandienen;

- als je de LGBTQt/mZ-agenda niet ten volle onderschrijft, de genderideologie drammerig vindt en gender-wc’s onzinnig en dan ook nog eens het traditionele gezin aanprijst;

- als je het moederschap en de moederrol net zo waardevol en belangrijk vindt als beroep en carrière;

- als je het niet zo’n goed idee vindt dat kinderen van 5 jaar op school met porno geconfronteerd worden, en ouders zelf zouden moeten kunnen beslissen of dit wel een goed idee is;

- als je christelijke waarden omarmt;

- als je weliswaar katholiek bent, maar een traditioneel Romegetrouw katholicisme aanprijst in plaats van modernistische groene niemand uitsluitende (behalve traditionele katholieken) met alle winden meewaaiende woke-kerk;

dan ben je nazi. Of een racist. Deze term is overigens eveneens aan inflatie onderhevig.

Hierin schuilt de echte discriminatie: iedereen die niet links of liberaal is, iedereen die christelijk is en/of conservatief wordt uitgescholden, gedemoniseerd en uitgesloten. Je raakt gewoon je baan kwijt als het een beetje tegenzit. Ook in de tijd van verkiezingscampagnes waar de een nog harder roept dan de ander dat discriminatie uitgebannen moet worden, hoor ik geen enkele partij over deze discriminatie. Kennelijk is de ene discriminatie minder erg dan de andere. Zelfs als in een land als China jaarlijks miljoenen kinderen worden geaborteerd, louter omdat het meisjes zijn, hoor ik geen enkele feminist zijn stem verheffen. Terwijl hier toch echt meisjes niet het levenslicht gegund wordt omdat het meisjes zijn! Dit is toch echt old school nazi.

Zo zijn er wel meer ongerijmdheden. Toen in Amerika Amy Coney Barret voorgedragen werd als kandidaat voor het Hooggerechtshof, kreeg zij van links bakken kritiek over zich heen. Ondanks het feit dat ze een vrouw is, werd haar expliciet verweten vrouwonvriendelijk te zijn. Ze was namelijk praktiserend katholiek. Niemand vroeg naar haar juridische vaardigheden.

Links legt in de lijn van de beste totalitaire tradities vast hoe vrouwen en mannen dienen te denken. Hun ideologie is de enig juiste, zij verkondigen de enige niet tegen te spreken waarheid. Wee degene die dat toch doet. Wie deze dogma’s niet blind volgt wordt uiteraard voor nazi uitgemaakt (of als ze in een milde bui zijn, voor racist). Zo ontstaat een links-liberale hegemonie en monocultuur in het politieke discours. Mussolini zou er van watertanden. Overtreders worden gecanceld, want zij zijn niet woke.

Het geheugen blijkt kort te zijn. De eerste zwarte minister van buitenlandse zaken in Amerika was een conservatief (Collin Powel). Hij werd opgevolgd door de eerste zwarte vrouwelijke minister van buitenlandse zaken (Condoleeza Rice). Ook zij was een conservatief. En met Sarah Palin haden de Amerikanen voor het eerst de mogelijkheid om een vrouw als vicepresident te kiezen. Ook zij behoorde tot de ‘vrouwonvriendelijke’ Republikeinse partij. Uiteraard deugden ze geen van allen, want ze waren ‘aartsconservatief’ en dus deugden ze niet. De een had teveel kinderen voor een carrièrevrouw, de ander was niet zwart en ook al geen transgender.

Inmiddels begint deze nonsens absurde proporties aan te nemen. In San Francisco werd op een school iemand gezocht om plaats te nemen in de ouderraad. Die was naar de mening van het schoolbestuur niet divers genoeg. Er kwam een kandidaat opdraven die perfect leek voor de job. Hij was homo, getrouwd, had multiraciale kinderen en begaan met kinderen. Maar het feest ging niet door: hij was wit. Overigens was de samenstelling van de ouderraad al als volgt: twee Afro-Amerikanen, een Aziatisch Amerikaan en drie Latino’s. En drie blanken. De blanken maakten weliswaar de meerderheid van de schoolbevolking uit, maar dat deed er niet toe. Er was zelfs iemand van het schoolbestuur die klaagde dat Arabische, Vietnamese en Chinees-sprekende ouders ontbraken. Chinees sprekend? Op een Amerikaanse school? Waar zelfs de vier kinderen van Chinese afkomst geen woord Chinees spraken? Iedereen is gek geworden. 

Als je voor nazi uitgemaakt wordt, maak je niet druk. De meerderheid van Nederland valt onder deze categorie. Het stelt niks meer voor.

De Kerk heeft ‘petrolheads’ nodig

De jonge Kerk had als opdracht meegekregen het Goede Nieuws te verkondigen tot aan de uiteinden van de wereld. Er was geen sprake van enige strategie of beleidsplan, ze hielden geen stafvergaderingen, er waren geen commissies en hadden geen kerkgebouwen of pastorieën tot hun beschikking, laat staan kathedralen. Ik wil niets afdoen aan het belang van al deze zaken, integendeel. Maar het is goed te bedenken wat de prioriteit was van de jonge Kerk. Zij had slechts één ding voor ogen: het evangelie prediken. En ze deden dat omwille van slechts één reden: Jezus die aan het kruis gestorven was, was uit de dood opgestaan. Hij die gestorven was, is verrezen! Zij waren er zelf getuige van. Dat is dan ook de bestaansreden van de Kerk. Er was iets ontzagwekkende gebeurd dat van immense betekenis is voor heel de mensheid. Dat konden ze niet voor zich houden. Iedereen mocht, of beter gezegd moest dit weten komen.

Ik ben opgegroeid in de jaren ‘70, de jaren dat men van de verrijzenis een soort mythe maakte, een symbool, het verrijzenisverhaal als een soort literair genre: “de zaak Jezus gaat door”. Dat Jezus daadwerkelijk verrezen was, nou nee, dat niet, maar men vond het wel een mooie metafoor uit die oude en toch ook wel een beetje onnozele tijd.

Hier is het mis gegaan. Als de verrijzenis alleen maar een symbool is dat elke tweederangs dichter had kunnen bedenken, waar zouden we ons dan nog druk over maken? Dan heeft er helemaal niets ontzagwekkende plaatsgevonden, niets om tot de uiteinden van de wereld te verkondigen. Als je jongeren kwijt wilt raken, is dit de perfecte manier. Van het enthousiasme van de eerste leerlingen over de verrijzenis van Jezus is dan ook niets meer overgebleven. Wil je jongeren voor je winnen, dan is een passie voor hetgeen je vertelt absoluut noodzakelijk. En kennis van zaken. Niet zielloze fictieve verhaaltjes met moraaltjes.

Ik luister in de auto doorgaans naar BNR. Ja, zelfs naar de Nationale Autoshow. En dat terwijl ik helemaal niet geïnteresseerd ben in auto’s. Als het ding mij naar mijn bestemming rijdt vind ik het al gauw best. Waarom ik dan toch luister? Vanwege de gepassioneerde ‘petrolheads’ die het programma presenteren en hun kennis van zaken. Over de meest bizarre details weten zij met dol enthousiasme te vertellen. Laat een nanoseconde horen van een motor, en ze weten welke auto dit is (met jaartal en al; ze kunnen nog net niet de kleur horen). Het is dit soort enthousiasme dat jongeren missen in de Kerk. We doen geforceerde pogingen om het leuk te maken, maar ondertussen maken we het vooral onnozel. Het hoeft niet flitsend te zijn, het hoeft niet maatschappelijk relevant te zijn, het hoeft niet te gaan over dingen die nu actueel zijn. Ze moeten merken dat het voor jou ontzettend belangrijk is en dat je er heel veel van weet. Dan zijn jongeren bereid om naar je te luisteren.

De jaren ‘70 (en de jaren die daarop volgden) waren pastoraal gezien rampzalige jaren. Er werd geen appél gedaan op ons verstand, we kregen geen rationele antwoorden op de rationele vragen die we wel degelijk hadden. Van Jezus werd een Woodstock-hippie gemaakt die alles met de mantel der liefde bedekt. Preken onderscheiden zich in niets van politieke toespraken. De ultieme vraag naar het geloof van deze hervormers werd angstvallig vermeden. Het begon bovendien op te vallen dat alles in twijfel getrokken mocht worden en ter discussie gesteld, behalve de opvattingen van de vernieuwers zelf. De vernieuwing en aanpassing aan de tijdgeest bleek de aanzet tot kerkelijk verval.

Maar alles is nog niet verloren. Ik ontmoet her en der gezinnen en jongeren die zich oprecht verdiepen in het geloof. Het zijn trouwe kerkgangers en ze willen intellectueel uitgedaagd worden. Laat ze kiezen tussen een webinar over het milieu (Laudato Si) of Thomas van Aquino, en ze kiezen voor het laatste. We moeten ze Augustinus, Athanasius, Thomas van Aquino, Chesterton en Ratzinger aanreiken. Een versimpeld katholicisme is niet aan hen besteed. Atheïsten gaan wat dat betreft veel  overtuigender te werk. Zij dragen argumenten aan. Die zijn volgens mij te weerleggen, maar van hun methodiek kunnen we leren. We hebben een argumenten! Historische en rationele argumenten. Een rijke intellectuele traditie getuigt hiervan. Vervolgens kunnen de jongeren met de moderne media aan de slag. Dat laatste moeten we vooral aan henzelf overlaten. Zij weten hoe ze met sociale media anderen kunnen bereiken. En dat is nodig, want de jongeren komen niet naar onze kerken, en ik kan het ze niet kwalijk nemen. Onze jongeren zijn onze beste evangelisten. Laten we niet vergeten dat de eerste evangelisten, de apostelen, jonge gasten waren. De leerlingen van Jezus waren op enkele uitzonderingen na tieners. Dat verrast u wellicht. De apostelen tieners! Jezus had geen lage verwachtingen van hen. Deze leerlingen leefden overigens ook in een decadente tijd, maar Jezus zag hun grote potentieel. De leerlingen genoten onderricht over leer en leven door naar hem te luisteren en tijd met de meester door te brengen. Dat moesten wij ook maar eens vaker doen.

 

+Rob Mutsaerts

“De duistere kant van de Verlichting”.

De Verlichting heeft ons veel goeds gebracht, maar er kleven donkere schaduwkanten aan. Het zicht op de objectieve waarheid is verduisterd. Een herbronning om de Europese Traditie, op met name Augustinus en Thomas van Aquino is op zijn plaats. Bij hen komen Geloof en Rede samen. De Moderniteit (uitvloeisel van de Verlichting) leidt tot absurde consequenties. De genderideologie en de Woke-beweging zijn er uitvloeisels van. De denkwijze is totaal veranderd zonder dat er argumenten aangevoerd worden. Hoe komt dat?

Via onderstaande link komt u op de site van de St. Nicolaas Academie. Hier treft u de podcast van Mgr. Rob Mutsaerts aan.

https://www.sint-nicolaas-academie.nl/

Herodes

Aan vormelingen wordt de vraag gesteld: Verzaak je aan de Satan, zijn werk en verleiding? Dat is de vraag die voorafgaat aan de geloofsbelijdenis. De vraag kan ook anders geformuleerd worden: “Zult u zich verzetten tegen de bekoring van zonde en onrecht, zodat het kwaad zich niet van u meester maakt?” In de paasnacht hernieuwen de gelovigen hun doopbeloften en beantwoorden deze vraag met een volmondig ‘Ja’. Ik vraag me af wat Joe Biden zou antwoorden op deze vraag. Ik vermoed dat hij zou antwoorden: bedoelt u privé of politiek?

Ik begrijp dat president Biden een praktiserend katholiek is. Verder is hij diplomatiek, beleefd en heel correct. Maar ik constateer ook dat zijn eerste presidentiële handelingen financiële ondersteuning van Planned Parenthood betekenen, dat hij de beruchte uitspraak van het Hooggerechtshof (Wade v. Roe) die abortus legitimeerde inmiddels in wetgeving heeft omgezet en dan ook nog eens zijn handtekening plaats onder een decreet die het mogelijk maakt dat biologische jongens (zijn er ook ander soorten jongens?) meedoen met meisjessporten. Dan ben je echt ver afgedwaald van de scheppingsleer van de RK Kerk. Biden verklaarde dat “kinderen geen angst zouden moeten hebben om geweerd te worden bij toiletten en kleedlokalen”. Dat meisjes doodsbang zijn voor zo’n jongen die met hen gaat meespelen en meedoudchen is kennelijk niet van belang.

Donald Trump is een megalomane lompe egomaniak. Maar hij heeft wel alles in het werk gesteld om het ongeboren leven te beschermen. Ik ken zijn motieven niet, maar in alles toonde hij zich onverkort pro-life. Hij zei ook onomwonden dat het geslacht bepaald wordt zoals je biologisch ter wereld bent gekomen. De aardige Joe Biden faciliteert onverkort het doden van kinderen in de moederschoot, steunt actief de genderideologie en staat pal achter het globalisme van fantast Klaus Schwaab.

De Bijbel heeft hier een woord voor: hypocriet. Dit is een van oorsprong Grieks woord dat zoveel betekent als ‘toneelspeler’. Jezus had het niet zo begrepen op de toneelspelers van zijn tijd.  Het voorwenden van geloof, gevoelens, moraal of deugden zonder daar volledig achter te staan of de daaraan verbonden normen en waarden zelf in praktijk te brengen, heb ik altijd als heel erg sneu ervaren.  Renee de Haan heeft daar ooit een aardig liedje over geschreven: “Vuile huichelaar, pak jij je koffer maar”. In mijn studententijd zongen wij dat graag als iemand iets zei waar hij niks van meende.

Vraag 1: bij wie is een kind in de moederschoot het beste af? Bij Trump of bij Biden. Het is een retorische vraag.

Vraag 2 dan maar. Bij wie was Victor het best af geweest? Victor (niet zijn echte naam) was 15 jaar toen hij zich een jaar geleden van het leven beroofde. Ik kende hem redelijk goed. Een goeie jongen, wel heel erg onzeker. Hij meende dat hij wellicht in een verkeerd lichaam zat. Hij werd door een gendercoach (ja, die bestaan) sterk aangemoedigd zich om te laten bouwen. Dat zou moedig zijn en ook gewaardeerd worden door zijn omgeving. Er zijn veel gesprekken met hem en ook zijn ouders gevoerd. Hij zou er ook een stuk zelfverzekerder van worden. Uiteindelijk heeft hij het gedaan. Daarna had hij te kampen met zware depressies. Hij voelde zich verminkt en geheel identiteitsloos. Op een gegeven moment kon hij het leven niet meer aan en benam zich van het leven. Zijn ouders hebben nooit meer iets van de “gendermaffia” zoals zij dat noemen gehoord. Niemand heeft ook maar enig medeleven betoond. Het paste kennelijk niet in hun straatje, of beter gezegd in hun zieke ideologie. Bij Trump was een jongen een jongen. Ook de RK Kerk gaat uit van objectieve waarheid. Bij Biden heeft het relativisme toegeslagen. Als je tegen de natuur ingaat wreekt zich dat. Altijd. Extra nadeel van de identiteitspolitiek is dat in naam van tolerantie de vrijheid om zeep geholpen wordt. Je mag gewoon geen andere mening hebben, want die is per definitie racistisch.

Vraag 3. De Kerk heeft altijd het subsidiariteitsbeginsel gehanteerd: wat je in kleine kring (gezin, dorp, buurt, voetbalclub, provincie) kunt regelen, moet je niet overlaten aan grotere structuren. Trump moest niets hebben van het globalisme van Klaus Schwaab. Biden omarmt Nieuwe Wereldorde.

Deze week heb ik alle vertrouwen in Biden verloren. In de Senaat werd het wetsvoorstel besproken dat voorschrijft dat baby’s die te vroeg, maar gezond en wel ter wereld zijn gekomen, altijd de juiste medische behandeling moeten krijgen, ook na een ‘mislukte abortus’. Op twee na stemde de volledige Democratische Partij tegen. Een kind dat gezond ter wereld is gekomen mag men zonder voedsel toe te dienen en zonder medische behandeling laten liggen tot het sterft. Van abortus - afbreken van een zwangerschap - is na de geboorte uiteraard geen sprake meer. Biden stemt in met deze kindermoord. Herodes regeert kennelijk nog steeds. In Amerika is bepaald geen nieuwe lente aangebroken.

Smurfenlied op zwarte lijst

Ouders vertellen mij dat hun kinderen met verassende verhalen thuis komen van school. Zo zit er in de klas van Victor (groep 8) een jongen die een meisje is. Dat meisje - of is het nou een jongen? - heeft twee vaders die aanvankelijk een vader en een moeder waren. Een van die vaders is overigens niet homo maar lesbisch. Victor snapt er ook niks van, maar de juffrouw op school zei dat dit heel normaal is. En dat meisje ziet er gewoon nog steeds uit als een jongen. Dat merkte Victor bij het douchen na de gym. Maar als de school weer opengaat, gaat hij/zij met de meisjes meegymen en douchen. De meisjes zien er met spanning naar uit. Inmiddels heb ik begrepen dat de juffrouw kan vertellen wat ze wil, maar dat jongens en ook de meisjes van de klas dit allemaal heel raar vinden. Gelukkig hebben kinderen op die leeftijd nog een natuurlijk aanvoelingsvermogen.

Bij volwassenen ligt dat anders. Die waaien met alle postmoderne winden mee. Zo is er in Amerika een feministische professor verbonden aan de University of California Riverside. Haar naam is Jane Ward. Zij doceert Sexuality and Gender en is auteur van The Tragedy of Heterosexuality. Jane Ward is geen spreekbuis van een of andere activistische freakgroep. Zij is bestuurslid van een gerenommeerde faculteit van een door de belastingbetalers gefinancierde universiteit. Kortom, laten we proberen even niet te gniffelen. Zij staat zelfs aan de basis van een uitspraak van het Hooggerechtshof (15 juni 2020, Bostock v. Clayton County) die ontslag o.g.v. genderverandering verbiedt, en van Joe Biden’s executive order om dit maar meteen in wetgeving vast te leggen (op dezelfde dag dat Joe Biden de zaak Roe v. Wade ook maar meteen tot wetgeving omtoverde en daarmee het doden van kinderen in de moederschoot tot een normale medische legale ingreep bestempelde).

Deze mevrouw Ward verkondigt een buitengewoon innovatieve theorie. Ik citeer: “Ik denk dat op een of andere manier de pandemie de tragedie van heteroseksualiteit onthuld heeft. Zonder de pandemie zouden de mensen er waarschijnlijk geen aandacht aan besteed hebben”. Ward, naar eigen zeggen lesbisch, heeft jaren onderzoek verricht naar “de geschiedenis van heteroseksualiteit en de gevolgen daarvan”. Heteroseksualiteit is volgens haar zo ongeveer de oorzaak van alle ellende in de wereld. Ze heeft medelijden met hetero-mannen die in een macho-hokje worden gestopt die hen leert dat ze vrouwen nodig hebben, maar hen vooral moeten onderdrukken. O o o, als we maar eens beseften dat de gedachte dat er slechts twee geslachten zijn - man en vrouw - volstrekt verouderd is, dan zou de wereldvrede een stuk dichterbij brengen. Degene die dat stereotype binair geslacht nog steeds verdedigen moeten zwaar gestraft worden. (Dat gebeurt inmiddels ook. Ontslag is nog wel de geringste strafsanctie). Hier zit het grote probleem: elk normaal mens die op grond van zijn christelijk geloof of op grond van zijn gezonde verstand blijft volhouden dat er maar twee soorten zijn, zal last krijgen van deze gedachtenpolitie.

Mevrouw Wade - ik weet niet zeker of ik haar nog als ‘mevrouw’ mag aanspreken - heeft de oorzaak ontdekt van alle conflicten, depressies en opwarming van de aarde: heteroseksualiteit is de oorzaak van al het wereldleed. Overbevolking, slavernij, kinderarbeid, pijnlijke bevallingen, transfobie, islamofobie, KAN (Kinderen van Andere Mensen die je irriteren op lange vliegtuigvluchten), het kastensysteem (niet dat van Ikea, maar van India), genitale mutilatie, smerige treintoiletten, getto’s, maffia, patriarchaten, me too, de invasie van de Barbaren, Mongolen en Russen, Brexit, Trump en Biden, genocides her en der, voetbalhooligans, Formule 1, Facebook, Spam en het Smurfenlied, het zou er allemaal niet geweest zijn als seksuele reproductie niet eeuwenlang de boventoon gevoerd had. Dat verdraaide christendom ook met zijn scheppingsleer.

Maar nu zijn we er eindelijk achter dat het prokaryoten zijn die aan het begin van alles staan, en niet een schepper met een idee. (Wat prokaryoten zijn moet u zelf maar even googelen). Hadden we dat eerder geweten, dan was deze ellende ons natuurlijk allemaal bespaard gebleven en zouden we op een planeet wonen die geen weet heeft van onderdrukking, ongelijkheid en  “autocratische nuclei die hun ondemocratische visie opdringen aan prokaryoten waarin de celkern ontbreekt”. Mevrouw Ward kan het u allemaal uitleggen. Zonder onderdrukkende witte mannen zouden we al die tijd in een soort Tuin van Eden wonen. Proto-feministische non-binaire organismen zouden in vrede coëxisteren. Seksuele uitbuiting zou niet bestaan, evenmin non-consensuele bevruchting van zeehondjes, en harems zouden een onbekend fenomeen zijn. En aangezien elke cel wordt afgesplitst van eenzelfde vorige cel zou er ultieme gelijkheid zijn. Bacteriën (wezenlijk in het prokaryotenverhaal van professor Ward die toch echt een vol salaris geniet op kosten van de belastingbetaler met deze nonsens) organiseren nu eenmaal geen goelags of concentratiekampen, en Archaea (bel even uw biologieleraar) werpen geen bommen op argeloze burgers (en gelukkig schrijven ze ook geen boeken zoals van professor Ward).

Je vraagt je af wanneer deze onzin een keer ophoudt. En het gaat maar door. Al op de allereerste dag van zijn ambtstermijn tekende Joe Biden een decreet die het biologische jongens (zijn er ook ander soorten jongens?) mogelijk maakt om met meisjessporten mee te doen. Biden verklaarde dat “kinderen geen angst zouden moeten hebben om geweerd te worden bij toiletten en kleedlokalen”. Dit alles onder het mom van gelijke behandeling. Volgens mij worden de rechten van vrouwens en meisjes hier een flinke slag toegebracht, maar daar wordt niet over gerept. En Biden herhaalt het nog maar eens: “ elke door de overheid gefinancierde school - dat is zo ongeveer elke middelbare school (RM) - moet biologische jongens die zichzelf als meisje identificeren, toestaan met een meisjesteam mee te spelen”.

Ondertussen heeft deze dwaasheid ook toegeslagen bij online-Videoplatform Disney. Klassiekers als Aristocats en Peter Pan zijn op de zwarte lijst gezet. Ze zouden racistisch zijn. Men denkt erover  om er een waarschuwing aan toe te voegen “dat deze films achterhaalde  en/of negatieve beeldvorming van personen en culturen bevatten”. Peter Pan zou karikaturale beeldvorming van indianen bevatten. En de Aristicats spreken met Aziatische accenten, wat kennelijk stigmatiserend is. Overigens, dat een ‘zwarte lijst’ op zich ook racistisch is, heeft men kennelijk niet in de gaten.

En dan hebben we nog de universiteit van York (UK) die de bekende beeltenissen van de drie aapjes (ik zie niks, ik hoor niks en ik zeg niks) van haar website heeft gehaald. Ook dat zou racistisch zijn. Voor wie of wat wist men eigenlijk niet, maar “het zou kunnen zijn dat iemand zich er door beledigd kan voelen”.

Wanneer houdt deze onzin een keer op? Waar is dat jongetje dat roept dat de keizer helemaal geen kleren aanheeft, maar in zijn blootje rondloopt? Wat is er gebeurd dat tot deze massale hersenverweking heeft geleid. Waarom vinden wij het goed dat onze kinderen thuiskomen met deze onzin. Want onzin is het! 

Dear uncle Joe.

De Kerk van Christus is niet gegroeid door verovering, maar door aanvaarding. Jezus gebruikt een herkenbaar voorbeeld uit de natuur om ons deze prachtige waarheid te vertellen. Het mosterdzaadje valt in de aarde en dan gebeurt er iets wonderlijks. Een paar centimeter onder het aardoppervlak wordt nieuw leven verwelkomd, bewaakt en uiteindelijk gebaard. Als het zaadje eenmaal in de aarde gevallen is, kan niemand er meer iets aan doen. De boer met al zijn studies en ervaring kan niets anders doen dan wachten. Hij gaat rusten en vertrouwt erop dat de schepping zijn werk doet. Natuurlijk, de boer weet waar en hoe hij moet zaaien, hoe hij de grond tevoren heeft moeten bewerken, maar hoe het leven vervolgens tot stand komt, dat is hem onbekend. Het is een mysterie, zoals elk leven dat is.  Is een baby in de moederschoot geen mysterie? Wat kan een vrouw anders doen dan het verwelkomen en gedurende de negen maanden die de natuur haar voorschrijft bewaren. Wie kan er zich op beroemen een kind ter wereld te brengen? Alleen een dwaas! De echtparen die worstelen en rouwen over onbegrepen onvruchtbaarheid weten dit maar al te goed.

Met verbijstering keek ik eind december naar een juichende menigte vrouwen in Argentinie, dolgelukkig als zij waren dat zij nu het recht hebben hun eigen kind in hun eigen moederschoot te doden. Nee, zo werd het niet gezegd. Ze hadden het over "seksuele en reproductieve rechten", over "vrouwenrechten".

In Polen meende onlangs de regering het ongeboren kind te moeten beschermen. Daar zag je vervolgens een woedende menigte vrouwen op straat die eisten dat zij zelf mochten bepalen of zij hun kind in leven wilden houden. Nee, ook daar noemden ze het anders: ze eisten hun recht op om baas te zijn in eigen buik.

Nu gun ik het een ieder om dwaze rechten op te eisen voor zichzelf. Als je graag jezelf wilt verminken - je laat bijvoorbeeld gezonde geslachtsorganen verwijderen - nou ja, ga je gang. Spijt volgt vanzelf. Dat is namelijk altijd zo als je tegen de natuur ingaat. Maar als het gaat om andermans leven, dan wordt het een andere kwestie. Ik kan geen enkele reden bedenken die mij het recht geeft over andermans leven te beslissen. Baas in eigen buik? Ik heb het over het baasje dat zich daar in de buik bevindt. Dat is iemand anders.

Het is veelzeggend dat we nooit beelden mogen vertonen hoe een abortus eigenlijk uitgevoerd wordt. Het is te gruwelijk voor woorden, maar ik zeg het toch maar even. Van een levende baby worden een voor een armpjes en beentjes van de romp gerukt. En het hoofdje. Soms 'mislukt' een abortus en komt het kind als geheel - en levend - ter wereld. Dan is er een probleem. Doorgaans wordt het kind dan alsnog gedood. Dat wil zeggen, men laat het kind onverzorgd liggen totdat het dood gaat. Er is al eens een kind uit de medische afvalbak gehaald door een verpleegster. Het jongetje leefde nog.  Ze heeft het kind maar mee naar huis  genomen. Het kind is gezond en wel opgegroeid. Die verpleegster heeft zich nooit meer in de kliniek laten zien. Het ziekenhuis betichtte haar van diefstal. Van afval. Ja, hoe blind kun je zijn.

Je ziet wel eens beelden die misstanden in een abattoir onthullen. Zoals bijvoorbeeld in Tielt (Belgie). Volgens de berichten werden de varkens "geschopt, geslagen en aan hun oren getrokken". We zijn blij met dergelijke onthullingen, zodat er iets aan    gedaan kan worden. Het slachthuis is kort daarna gesloten. Het laat zich raden waarom abortusvoorstanders woedend zijn als er beelden van een abortus naar buiten komen. Het is te gruwelijk voor woorden. Is het niet vreemd dat men rechten opeist die een praktijk moeten rechtvaardigen die het daglicht niet verdragen. Mgr. de Jong stuurde eens plastic beeldjes van een foetus op ware grootte naar kamerleden. Uiteraard kon dat op verontwaardiging rekenen. Maar waarom eigenlijk. Zo ziet een kindje er nu eenmaal uit na twaalf weken. Zou het probleem zijn dat het verdacht veel op een kind leek, in plaats van op een klompje cellen?

President Biden schijnt een fatsoenlijk man te zijn. Zo komt hij inderdaad over. Maar wat heb ik daaraan als een van zijn allereerste presidentiele daden is het legaal verruimen van deze slachtpartijen. Natuurlijk gebruikte hij er heel andere woorden voor: "To support women's and girls' sexual and reproductive health and rights in the United States, as well as globally". Bob Dylan had weer eens gelijk: The enemy I see Sears the cloak of decency” (Slow Train Coming).

Dear uncle Joe, next time, before signing anything concerning unborn children, take a look at footage showing what is going on and show that you really are a decent man.

+Rob Mutsaerts

 

 

Word wakker, respectabele Laudato Si-fans

Toen onze kardinaal Eijk, die ik ongelooflijk hoog heb, de Paus voor het eerst beschuldigde van ernstige dwalingen, en daarna mgr. Mutsaers hem ronduit ‘ketter’ noemde, suste ik mezelf nog met: dat zal allemaal wel meevallen, dit is spitsvondige theologische haarkloverij, letterlijk over theologische voetnoten. Zijn compassie met vluchtelingen (Lampadusa) is hartverwarmend, laat de Paus de vensters maar wijd openzetten...

Een paar jaar later ben ik erop teruggekomen. Eijk en Mutsaers hebben gewoon gelijk. Ik kan precies aanwijzen wanneer bij mij de knop om ging: toen de Paus op beschamende wijze de grote gezinnen wegzette door te zeggen dat ze kinderen ‘fokken als konijnen’.

Klein dingetje, maar BAM! weg basisvertrouwen. En dan pas ga je lezen. Zo werkt het blijkbaar. Dat lezen blijkt dan overigens allesbehalve makkelijk. Van de vier dingen die paus Franciscus zegt zijn er namelijk drie prachtig, en in overeenstemming met de leer van de kerk (‘mijn’ kerk, die van PVI, JPII en BXVI) en één daarmee in strijd. En dan komt het kwalijkste van al: de grote verwarring die daardoor ontstaat, houdt Franciscus in stand.

Franciscus leert dat er geen fundamenteel maar een gradueel onderscheid is in de morele zwaarte tussen abortus en sociale ethische kwesties. Abortus zou een wetenschappelijk probleem zijn en geen religieus probleem5). Hoe anders dan Moeder Teresa en JP-II ons leerden! Dit is gewoon in strijd met de kern van Evangelium Vitae, het geestelijk testament van JP-II, en met Veritatis Splendor, waarin abortus een intrinsiek kwaad genoemd wordt.

En dan de kleine signalen: hij heeft ingegrepen in de Pauselijke Academie voor het leven, geesteskind van JP-II en Jerome Lejeune, de statuten herschreven, ‘ecologie’ toegevoegd. Er volgen onbegrijpelijke benoemingen, zoals van prof Nigel Biggar die uitgesproken pro-abortus is. Hij geeft pauselijke onderscheidingeni aan abortus-propagandisten zoals aborteur en politica Emma Boninio en onze eigen Liliane Ploumen, de oprichtster van ‘She Decides Abortion Rights’.) Naast alle mooie en radicale zaken die hij ook tegen abortus heeft gezegd (de 3 van de 4), blijft dit hangen.

In Laudato Si komt werkelijk álle onrecht langs, behalve de bescherming van het ongeboren kind. En die keer dat het dan wordt genoemd, staat het er relativistisch, geheel in strijd met de absolute opvatting uit Veritatis splendor: 'Daar alles in relatie staat, is de verdediging van de natuur evenmin verenigbaar met de rechtvaardiging van abortus'. Veritatis Splendor leert ons nu juist dat abortus een intrinsiek kwaad is, onafhankelijk van omstandigheden en motieven. Ecologische schade berokkenen is dat fundamenteel niet, onder omstandigheden kan dat gewoon gerechtvaardigd zijn.

En in Fratelli Tutti wordt alleen gedwongen abortus na misbruik genoemd, de 99% vrijwillige abortussen zijn niet de moeite van het noemen waard, terwijl het toch om 60 miljoen ‘fratelli’ van ons zijn, die in de moederschoot, in 95% van de gevallen op sociale indicatie, worden gedood.

Zijn promotie van het coronavaccin – ook die waarvoor de cellijnen van geaborteerde kinderen gebruikt zijn - past precies in dit rijtje. Waar het Vaticaan katholieken met gewetensbezwaren eerder nog steunde (mits geen ‘schoon’ alternatief is, mits om zwaarwegende redenen, mits met kenbaar gemaakt gewetensbezwaar kan het geoorloofd zijn) laat paus Franciscus die in de kou staan: het ís ethisch, het moet, niet vaccineren getuigt van “suicidale ontkenning”.

En dan, over zijn motto fratelli tutti: wij zijn niet allen broeders. Ja, in Adam, via de natuur. Het was Christus die ons het 'Mijn Vader en uw vader' gaf en ons zo letterlijk verbroederde, dus via de bovennatuur, door het geloof. 'Allen broeders' hier en nu, in dit leven, is een idee van de Franse Revolutie.

Bij de onrechten "mensenhandel, orgaanhandel, seksuele exploitatie, slavernij, prostitutie, drugshandel, wapenhandel, terrorisme, georganiseerde misdaad”, wordt in Fratelli Tutti niet alleen abortus niet genoemd. Ook geen halt aan de ‘cultuur van de dood’ (Evangelium Vitae), geen afkeuring van de gender- en homo-ideologie, geen pleidooi voor het gezin als kleinste broederschapscel. Dat alles maakt het een totale politiekcorrecte horizontalistische boodschap die volkomen a-profetisch is. Groen Links die Laudati Si-roadshows houdt: stemt het niet tot nadenken welke medestanders we kregen?

De vraag is of de broederschapsgedachte van Franciscus überhaupt strookt met de katholieke leer (pro multis is niet ‘voor allen’). Het RK geloof is niet uitsluitend verbindend, nooit geweest; het was altijd ook scheidend. Paus Franciscus predikt hier alverzoening. Hij propageert liefde zonder oordeel, offer of rechtvaardigheid, en dus zonder waarheid. Amoris Laetitia 297: ‘Niemand kan voor eeuwig worden veroordeeld, dat is in strijd met de logica van het Evangelie’. Ik zeg niet dat me makkelijk valt om het tegendeel te beweren (wie ben ik), maar het lijkt mij gewoon in strijd met de Leer van alle eeuwen en precies dat wat de wereld nu wil horen. De theologen mogen daar maar iets over zeggen.

Paus Franciscus heeft in de film van Jevgeni Afinejevski gepleit voor samenlevingscontracten en recht op gezinsvorming voor homofiele personen. "Niets nieuws", was de boodschap, daar pleitte hij als bisschop in Argentinië vroeger ook al voor.

Dan denk je: zou het? nou, dat gaat dan wel verduidelijkt worden...

Het duurde even, maar het Vaticaan bevestigde: hij pleitte alleen voor juridische waarborgen voor standvastige relaties tussen partners van hetzelfde geslacht. En tegelijkertijd: “met zijn uitspraak over de erkenning van relaties van partners van hetzelfde geslacht niet de bedoeling heeft gehad om de kerkelijke leer over homoseksualiteit te veranderen. De uitspraken van de paus slaan uitsluitend op de burgerlijke registratie van partnerschappen tussen personen van hetzelfde geslacht.” Dat deze twee zinnen schaamteloos met elkaar in strijd zijn, werd verder niet toegelicht. En de gelovigen blijven weer in verwarring achter. Nog geheel los van het ethische (en theologische) vraagstuk rondom ‘homoseksualiteit’, is dit de eerste keer in de geschiedenis is dat überhaupt seksualiteit buiten het huwelijk wordt gelegitimeerd, dáárover geeft Franciscus dan weer wel duidelijkheid.

Franciscus heeft moeder Aarde meermaals benoemd als een entiteit waartegen je kunt zondigen. Welnu, tegen je naaste, een mens kun je zondigen, dat is een moreel subject. Een dier of boom is dat niet. Het milieu verpesten en dierenmishandeling is onder omstandigheden wel zondig (Franciscus wil het begrip ‘ecologische zonde introduceren), maar: je zondigt niet tegen het dier of tegen de aarde, maar tegen je eigen menselijke waardigheid (en vroeger bij dierenmishandeling: tegen de mannelijke eer), tegen je naaste die ervan afhankelijk is en zo tegen de Schepper.

En dan die gruwelijke Pachamama-kwestie. Pachamama is gewoon Gaia, Moeder Aarde, een afgod. Nog steeds offeren Bolivianen en Brazilianen grote hoeveelheden gedroogde lamafoetussen aan haar (heel internet staat er vol meei, op enorme schaal worden lama’s geaborteerd voor al deze pachamama-offerrituelen). Pachamama is een naakte zwangere vrouw die als Moeder Aarde wordt vereerd. Franciscus heeft het beeld binnengehaald in de Sint Pieter, noemde ‘haar’ bij haar naam, heeft ervoor gebeden en het gezegend. Volgens mij bestaat daar maar één woord voor: afgoderij. Nota bene het pauselijk hoofdaltaar werd ontwijd door het plaatsen van de Pachamamaschaal met aarde (dat hoort bij die verering) op het altaar in de Sint Pieter. Zou het misschien kunnen zijn dat dit een gruwel is voor God? De eerste keer in de geschiedenis van de kerk, een afgodsbeeld op het altaar van Christus in de kerk van Petrus, een ten hemel schreiende blasfemie? Kan dat?

En nee, het gaat hier niet om het inculturaliseren zoals bij de missionarissen. Het gaat hier niet om aansluiting zoeken bij hun context (zoals Paulus op de Areopagus) met de missionaire intentie tot ombuigen. Nee, het gaat hier om het bewust en actief importeren van verre, van niets minder dan afgoderij op de meest sacrale plek die de Rooms-katholieke kerk überhaupt kent. Weloverwogen het gewijde Altaar bij het Graf van Petrus zelf verontreinigen. Volgens mij kan je dit nauwelijks overschatten. Het gaat ook niet om een of ander obscuur cultureel bijgebruik, het gaat hier om de Gaiaverering zelve. Dat is niet onschuldig of een nevenverschijnsel, het is precies het gif dat nu in de ‘verlichte’ ecologisch geïnspireerde Christelijke wereld nu overspoelt. (En nee, ik ben geen klimaatscepticus).

En hoe herdenken we dit vervolgens? Er wordt door het Vaticaan een 10 euro muntstuk geslagen (je kunt het kopen) met daarop een zwangere vrouw met in haar buik .......: planeet Aarde! Daar waar de H. Maagd behoort te staan; daar waar het zo bedreigde ongeboren kind moet worden afgebeeld, vereren we de Planeet.

Word wakker, respectabele Laudato Si-fans! Word wakker, jullie, die van de vier teksten van Franciscus alleen die drie mooie tot je neemt, Word wakker, jullie die de totale verwarring niet deert, liefst in slaap gesust blijft met de pil van de consensus, in de illusie van een geloof zonder scherpe kanten, een van de waarheid geamputeerd broederschapsconcept, van liefde zonder offer, zonder oordeel, zonder lijden. Word wakker, jullie die je verheugt dat Groen Links je na al die misbruik-ellende opeens ziet staan. Wakker, waarom? Omdat je nu eenmaal geen steun/bemoediging behoeft van broers als je gesuikerde liefde wilt brengen, maar des te meer als je zoutend zout wilt brengen, dán heb je steun, bemoediging nodig, van wakkere broers.

Héél voorzichtigjes heb ik wat mensen gesproken, meestal was dat nav de boude uitspraken van Mgr. Mutsaers. En elke keer weer was de reactie op de man, nooit op de bal. ‘Niet verbindend’, ‘te schismatiek’, ‘gearriveerd’, ‘te polemisch’, ‘te Lefebvre’, ‘te orthodox’, ‘tridentijns’, etc. Ik nodig echt uit tot reageren ‘op de inhoud’: want wáár, o waar vlieg ik uit de bocht? Wat zei de paus eigenlijk heel anders? Waar baseer ik me op dubieuze bron? Als ik zaken verkeerd zie, is dit immers niet niks en word ik graag door mijn omgeving gecorrigeerd. Daarom verspreid ik dit ook alleen binnen een kleine kring van intimi en hang niets aan de grote klok.

Maar als ik het scherp zie, moeten we leven met een dwalende Paus die de onoprechtheid en de verwarring “viert”. Terwijl het Petrusambt nu juist draait om het ongeschonden doorgeven van het geloofsgoed, schendt Franciscus dit. Nee, dat maakt hem niet minder ‘paus’, of ‘Heilige Vader’. Zijn ambt blijft heilig, hij spreekt als persoon, niet als H. Leergezag. Thomas More legde daarvan getuigenis af, die gaf zijn leven ondanks de slappe, zwalkende paus van zijn tijd. Of die trouwens ook dwalende was, weet ik niet, moet ik nog eens nalezen.

La Salette, Fatima, Leo XIII en JPII. Jaar in jaar uit hoorden we samen dit soort - toen nog totaal onbegrijpelijke - profetische woorden tot vervelens toe aan. En nu doet zich iets voor waarbij je zegt van ‘joh, dit zou toch niet ... ‘, en je bent een hinderlijke traditionalist dat je erover begint.

Maar dan Kardinaal Eijk. Wat zou hem in hemelsnaam hebben bewogen toen hij in een interview de volgende zo heftige uitlatingen deed?: als ik zie hoe de opvolger van Petrus faalt in het doorgeven van het geloof, ontkom ik niet te denken aan 675 Katholieke Catechismus: <Voorafgaand aan de komst van Christus moet de Kerk een laatste beproeving doorstaan die het geloof van talrijke gelovigen zal doen wankelen. De vervolging waarmee haar pelgrimstocht op aarde vergezeld gaat, zal het "mysterie van de ongerechtigheid" onthullen in de vorm van een godsdienstig bedrog dat de mensen een schijnoplossing biedt voor hun problemen. De prijs die zij daarvoor betalen is dat zij afvallen van de waarheid>”.

Kardinaal Eijk en mgr. Mutsaers, ik dank jullie heel hartelijk voor het zetten van de wekker!

 

Een bezorgde vader van een kinderrijk katholiek gezin

 

 

Boeken van bisschop Mutsaerts

Bisschop Mutsaerts schreef een aantal boeken, waarvan twee gratis te lezen zijn via deze pagina. Ga daarvoor naar de knop 'Boeken van bisschop Mutsaerts' bij de menubalk bovenaan deze pagina.

Zalig Kerstmis

De werkelijke betekenis van Kerstmis drong tot mij door toen ik - meen ik - zestien jaar was. Ik peinsde in de nachtmis over de woorden van Lukas. De evangelist begint met een precieze aanduiding van tijd en plaats: het was in de dagen van Caesar Augustus, in de tijd juist voorafgaand aan de tijd dat Quirinius landvoogd was. Het was in die tijd dat Jozef en Maria op weg waren van Nazareth naar Bethlehem. Keizer Augustus en Quirinius kom je ook elders in geschienisboeken tegen, en Bethlehem kun je op een landkaart aanwijzen. Wacht eens even, dit sprookjesachtig tafereel van het stalletje, de os en de ezel, herders en schapen en ook nog eens koningen, had niets met een sprookje van doen. In sprookjes is alles fictief: het gebeurde ‘lang geleden’ in een gefantaseerd land. Lukas beschrijft hier feitelijke gebeurtenissen. Hij is bloedserieus. Helemaal in het begin van zijn evangelie had hij ons al gemeld dat hij een nauwkeurig onderzoek heeft ingesteld naar hetgeen er allemaal voorgevallen is om een “ordelijk verslag” te schrijven.

Nee, het Kerstverhaal is duidelijk geen verhaaltje met een moraaltje. Er is iets gebeurd! Maar er is meer. In diezelfde kerstnacht lezen we uit een wel heel oud boek. Zevenhonderd jaar voor de geboorte van het Kind waar Lukas het over heeft, had een zekere Jesaja al opgetekend dat er een kind geboren zou worden uit een maagd. En wat voor een kind. Een “wonderbare raadsman”. Een kind als raadsman. Wie vraagt er nu raad aan een kind? Maar Jesaja is gedecideerd. En daar houdt het niet mee op: een “Goddelijke held”. Je kunt een kind toch moeilijk heroïsch noemen. En een “vredevorst”. Dat kon je van Keizer Augustus in ieder geval niet zeggen. Deze despoot was met intriges enmanipulaties aan de macht gekomen.

Lukas somt de machtigen van die tijd op: keizer Augustus, koning Herodes, Quirinius, Pontius Pilatus, en dan ook nog eens de topmannen uit de religieuze wereld, Annas en Kajafas. Iedereen wist wie dat waren. Maar dan richt Lukas de schijnwerper op Maria en Jozef. Op wie? Maria en Jozef? Wie zijn dat dan? Uit Nazareth? Kan daar iets belangrijks vandaan komen? En toch is dat wat Lukas wil zeggen: je hoeft het heil niet te verwachte van Augustus en consorten. Maar wel van die twee eenvoudige mensen die op weg waren naar Bethlehem. Want daar zou het gebeuren. Daar werd het Kind geboren dat de wereld zou veranderen.

Maar er is nog meer. Bij oude mythen en oude filosofen is de overheersende gedachte dat de tijd een eindeloze herhaling van gebeurtenissen is, alles draait eindeloos in een cirkeltje rond zoals de seizoenen of de beweging van de planeten en sterren. Altijd maar datzelfde patroon. Nietzsche en Sartre trokken daaruit de conclusie dat alles dus betekenisloos is, zinloos. In onze maatschappij heerst die sombere gedachte bij veel mensen. Alles is relatief, het leidt tot niks en uiteindelijk ga je dood. Dat was het dan.

Maar de Bijbel zegt iets heel anders. Je ziet dat aan de beloften die gedaan worden. In de tijd van koning David wordt gezegd dat er een nakomeling zal komen die zal regeren voor eeuwig. Voor eeuwig? De tijd is aan de mensen, maar de eeuwigheid behoort aan God. Wat is dit voor een kind waarvan dit gezegd wordt. Eeuwen later zal de profeet Micha er nog eens aan herinneren. Dit kind, een zoon uit het geslacht van David, zal in Bethlehem geboren worden. En dit jonge paar dat op weg is, ja ze gaan naar Bethlehem. Waarom? Jozef moest zich laten inschrijven in de plaats waar hij geboren was. En dat was Bethlehem. Van deze Plaats wordt nadrukkelijk gemeld dat het de stad van David is!  En zo zien we dat de tijd niet in cirkeltjes ronddraait, maar dat de tijd zich ergens naar toe beweegt, dat de gebeurtenissen op elkaar betrokken zijn, dat de geschiedenis niet een aaneenschakeling van losse gebeurtenissen is, maar dat alles betekenis heeft: de geschiedenis rijmt!

De geboorte van het Kind in de kribbe is een hoogtepunt in de geschiedenis. Hier is God zelf aanwezig. En die geschiedenis gaat door. Kennelijk is er een God die zich om ons bekommert! En wat geldt voor de geschiedenis, geldt ook voor ieder mensenleven. Nee, het is niet zinloos. Ja, het heeft betekenis. God heeft voor iedereen mens iets weggelegd. Dat gold voor Maria, dat gold voor Jozef. Het was nogal wat wat er van hen gevraagd werd. Konden zij de consequenties overzien? Nee, natuurlijk niet. Maar ze stemden in. Dat geldt ook voor jou en voor mij. Er is iets moois voor je weggelegd. De dingen in jouw leven hebben allemaal betekenis. Doe maar waarvan je weet dat het goed is, niet uit eigenbelang, maar gewoon omdat het goed is. Dat is trouwens wat de hele bijbel uitstraalt: zoek niet het geluk voor jezelf, want dan zoek je je een ongeluk. Wat dan wel? Draag bij aan het geluk van een ander! Dan, en alleen dan zal het geluk je bekruipen. Kijk naar de heiligen. Ze hebben het allemaal ondervonden. Zij hebben de hoop altijd bewaard en uiteindelijk het geluk gevonden. Kerstmis is het feest van de hoop!

Als dit Kind opgroeit, geeft Hij de leerlingen een missie: vertel het goede nieuws. De geschiedenis gaat door. Het begon met Abraham, Mozes, David. Toen al kreeg je aanwijzingen over het Kind. Vele profeten schreven erover en alles komt samen in dit Kind. Alles klopt. Het gaat verder. Die missie is nu aan de Kerk. Jij en ik maken daar deel van uit. Ik heb een taak als bisschop. Jij hebt daar een taak in. De parochies hebben daar een taak in. Gezinnen hebben daar een taak. Neem de uitdaging aan. Ook jouw leven leidt tot een einddoel. Ontdek wat jij kunt doen. Gebed, sacramenten en bijbellezing helpen je hierbij.

Tenslotte nog dit: Dit Kind wordt de koning van de vrede genoemd. We zijn nu meer dan 2000jaar verder. Vrede? Als ik het dagelijks nieuws zie en om me heen kijk en ook naar mezelf, is er dan wel iets veranderd? En toch, kijk eens naar al die mensen die het appèl van Jezus ter harte hebben genomen. Die geen kwaad met kwaad vergelden, die een ander het zijne gunden, die zich totaal opofferden voor anderen, die het goede doen, louter omdat het goed is. Kijk eens hoe zij het verschil maakten, hoe mensen veranderden doordat zij zich zo opstelden. Dat kun jij ook: maak het verschil; het kan! Daar rust zegen op. Dat gun ik iedereen van harte: vrede, echte vrede in je hart, in je hoofd, met je omgeving en met jezelf. Die vrede kan geen ander geven dan dit Kind in de kribbe. Zalig Kerstmis! En maak van 2021 Anno Domini (Jaar des Heren) 2021.

+Rob Mutsaerts, voor EWTN Lage Landen

 

"Misbruikcijfers RK Kerk zwaar overdreven"

Een artikel in het Nederlands Dagblad door Hendro Munsterman. 

De cijfers in het rapport-Deetman over misbruik in de Rooms-Katholieke Kerk zijn ‘zwaar overdreven’. En de Nederlandse pers slikte alles voor zoete koek. Dat zegt jurist en theoloog Patrick Chatelion Counet (66) in zijn boek De Deetman files. Een parlementaire enquête had de waarheid uiteindelijk beter boven tafel gekregen.

Tien jaar nadat seksueel misbruik van minderjarigen door geestelijken de voorpagina's van kranten haalde, wil iedereen in de Rooms-Katholieke Kerk maar één ding: de bladzijde omslaan. De kerk is de afgelopen jaren....

Vervolg van het artikel HIER

Gastcolumn: "Waarom ik mij niet laat vaccineren tegen COVID-19"

Gastcolumn.

Op het grote feest van Onze-Lieve-Vrouw van Guadalupe (12 december) ontving ik van een bezorgde vader van een kinderrijk gezin onderstaande bijdrage. Ik deel zijn mening.

Wat volgde op de verschijning van Maria in Tepeyac is een van de meest verbazingwekkende hoofdstukken in de geschiedenis van de christelijke evangelisatie. Hoewel de Franciscaanse missionarissen twintig jaar lang in Mexico hadden gewerkt, hadden ze weinig vooruitgang geboekt. Maar binnen tien jaar na de verschijning van Onze-Lieve-Vrouw van Guadalupe had vrijwel de gehele Mexicaanse bevolking (negen miljoen mensen!) zich bekeerd tot het christendom. En met die grote nationale bekering kwam er een einde aan de Azteekse praktijk van het mensenoffer. Maria had de strijd aangebonden met het Kwaad en had een cultuurveranderende overwinning behaald voor haar Zoon.

De uitdaging voor ons die Maria vandaag in het bijzonder eren, is om deel te nemen aan dezelfde strijd. Wij moeten vandaag de dag de waarheid van Christus aan onze cultuur, die nog zoveel kinderen slachtoffert in de moederschoot, bekendmaken.  Trouwens, op nog vele andere manieren offert onze cultuur mensen op. Deze vader neemt de uitdaging aan.

+RM

 

Waarom ik mij niet laat vaccineren tegen COVID-19

Nee, het is niet zozeer omdat het vaccin onveilig is. Al kun je vraagtekens bij de veiligheid plaatsen. Terwijl de normale ontwikkeltijd 10 tot 15[1] jaar is, juist om lange termijneffecten te kunnen monitoren, is dit vaccin in amper 10 maanden, onder een gigantische druk tot stand gekomen. Bijwerkingen op langere termijn zijn eenvoudigweg niet getest. Daarbij komt dat de farmaceutische bedrijven naar verluidt slechts bereid waren tot een zo snelle introductie, als zij een vrijwaring van de Staat kregen voor letselschadeclaims. Die hebben ze prompt gekregen, de overheid staat garant[2], een novum in de farmacie. Dat stemt tot nadenken.

Maar als gezegd, daar gaat het me niet om. Wel om het volgende. De vaccins zijn gemaakt met behulp van doorgekweekte cellen die oorspronkelijk zijn genomen uit het lichaam van geaborteerde ongeboren kinderen. De vaccins van Moderna, Pfizer, AstraZenica en Janssen R&D zijn gemaakt op cellijnen[3] die afkomstig zijn uit het netvlies van een geaborteerd meisje van 18 weken oud, in 1985 geaborteerd in Heemstede. Een andere cellijn is afkomstig uit een in 1973 geaborteerd jongetje. Van hem werd een niertje verwijderd en gebruikt voor doorkweek. Het leverde cellijnen op die bruikbaar zijn voor vaccins. In een lab in Leiden werd het weefsel daarvoor gebruikt en vervolgens door Janssen R&D gepatenteerd. Vanwege ‘lichaamsvreemd DNA’ is vrij veel over ze bekend.[4]

Een ziekmakende gedachte. Terwijl voorstanders claimen dat het bij abortus gaat om een ‘klompje cellen’, en men aan het ongeboren kind refereert als ‘de zwangerschap’, is er een pincet nodig om een niertje of netvlies te verwijderen, blijkbaar kostbaar materiaal…  

Nu buitelen de ethici (Jochemse[5], Eijk[6]) over elkaar heen om te beweren dat daar allemaal geen ethische bedenkingen door hoeven te ontstaan en dit mensen er niet van hoeft te weerhouden zich te laten vaccineren. De cellen zouden al duizenden keren zijn ‘vernieuwd’ en door zich nu te laten vaccineren is men niet medeplichtig aan een abortus, die overigens sowieso niet is uitgevoerd met als doel de cellen te verkrijgen, het was bijvangst.

Nog geheel los van het feit dat het  - voor het jongetje en meisje unieke – DNA in het vaccin lijkt te zitten[7], vind ik dit om andere reden een merkwaardige redenering. Ik ben het er mee eens dat er een grote ‘ethische afstand’ bestaat tussen het zich laten vaccineren en de concrete daad van abortus op een 18 weken oud kind (terzijde: alle organen volkomen volgroeid, lengte: 16 cm). In die zin is iemand inderdaad niet persoonlijk medeverantwoordelijk en is vaccineren in directe zin niet ethisch verwerpelijk.

Maar houdt het hier dan op? Er is toch zeker meer dan dit over te zeggen?[8]

Het is toch heel gewoon dat mensen kleding boycotten die door kinderarbeid is gemaakt? Het is toch ook wenselijk dat we geen bont meer kopen of ons afval scheiden? Ook daar is toch sprake van grote ethische ‘afstand’ tussen onze aankoop en de jonge fabrieksarbeider Ravi? Of tussen de bontjas en nerts nr. 12345? Ontslaat ons dat dan van de plicht over deze ethische keuzes in abstractere zin na te denken?

Je kunt niet zeggen dat we door een spijkerbroek niet te kopen, onze Ravi helpen. Nee, het is ons hier te doen om bewustwording, beïnvloeding, wereldverbetering, mentaliteitsverandering. Er is, na alle logistiek, geen directe relatie tussen broek en Ravi. En ook onze nerts is al dood. We streven een ideëler, abstracter – maar niet minder zwaarwegend - doel na. Waarom mag dit niet over het vaccin gezegd worden, heren ethici? En dan is er de kwestie van het persoonlijke geweten. De gewetens van de ongelovige mens lijkt op het gebied van klimaat, ecologie en sociale rechtvaardigheid, lijken beter gevormd te zijn dan die van de christenen mbt abortus. Welnu, mijn geweten zegt mij: niet nemen.

Natuurlijk heb ik de - overigens evenzeer indirecte, op afstand staande, maatschappelijke -   verantwoordelijkheid om een steentje bij te dragen aan de benodigde 60% groepsimmuniteit. Maar ik heb ook een andere verantwoordelijkheid: een statement maken. Want, zoals Dignitas Personae het zegt (hieronder): “iedereen heeft de plicht dit bekend te maken”. Dat zeggen de heren ethici er niet bij. Ik houd vaccinatie aan niemand voor als onethische daad, maar mijn geweten geeft mij in om de plicht tot bekendmaking na te komen. Welnu bij dezen: er was ooit een 18 weken oud ongeboren kind van 16 cm - ze zou nu een volwassen vrouw zijn geweest - die niet meer leeft, en aan wiens nier of netvlies we de cellen danken die ons zoveel jaar later het vaccin opleverde.

 

NOTEN

  

1  Hoe werkt vaccinontwikkeling?, Vereniging Innovatieve Geneesmiddelen, 21-04-2020  www.vereniginginnovatievegeneesmiddelen.nl/nieuwsberichten/2020/04/website/hoe-werkt-vaccinontwikkeling

 

2  https://nos.nl/nieuwsuur/artikel/2351812-100-procent-veiligheid-bestaat-niet-overheid-garant-bij-bijwerkingen-vaccins.html

 

3 Oxford/Astra Zeneca gebruikte cellijn genaamd HEK-293 voor de ontwikkeling- en Pfizer en Moderna voor het testen van het vaccin, Janssen Research & Development (Johnson & Johnson) gebruikte cellijn PER-C6. Al deze vaccins zijn door Nederland ingekocht. (www.nu.nl/coronavirus/6092098/deze-coronavaccins-wil-nederland-gaan-gebruiken-en-dit-zijn-de-verschillen.html)

 

4 De Amerikaanse FDA heeft onderzoek gedaan naar de herkomst van de cellijnen, mede in verband de mogelijkheid van lichaamsvreemd DNA. De ‘maker’ van de cellijnen was dr. Alex van de Eb van de Universiteit Leiden, hij antwoordde aldus op de ondervraging:

 

‘De nier van de foetus was (met een onbekende familiehistorie) werd verkregen in 1972. De exacte datum is niet meer bekend. De foetus was voor zover ik me kan herinneren compleet normaal. Niets was er mis mee. De redenen voor de abortus waren niet bekend aan mij. Ik wist dat waarschijnlijk toentertijd maar ben het vergeten. Hoe dan ook de niertjes van de foetus werden eruit genomen’.

 

‘Kortom, ik heb het netvlies van de foetus verwijderd. Van een gezonde foetus voor zover ik kon zien. 18 weken oud. Er was niets speciaals aan de familiegeschiedenis, of met de zwangerschap. Die was geheel normaal tot de 18e week. Naar bleek was het een abortus op sociale indicatie. Het was eenvoudigweg omdat de moeder het kind kwijt wilde. Wij begrepen dat er toestemming was etcetera. Dit was in 1985. De cellen werden geïsoleerd in oktober 1985 in de Universiteit Leiden, in mijn lab.’

 

‘Kunt u eens iets vertellen over de neurologische geschiedenis van de vader en de moeder van de foetus, zowel de vader als de moeder?  ‘Welnu, de moeder was geheel normaal, dat wist ik. Er was niets mis met de moeder. Ze had minstens al twee kinderen gehad in hetzelfde ziekenhuis in Leiden die geheel gezond waren. De vader was onbekend, niet bij het ziekenhuis want dat was opgeschreven en er werd geschreven: onbekende vader. En dat laatste was ook de reden waarom de abortus werd uitgevoerd.

 

5 Jochemse: ‘ik vind het wat vergezocht’, in RD, 19-11-2020, ‘Hoe bezwaarlijk is ‘foetusvaccin’?’

 

6 ‘Raadt u katholieken dus aan om zich te laten vaccineren tegen Covid-19 zodra dit mogelijk is? Kardinaal Eijk: “Ja, in het belang van het algemeen welzijn, waarbij de menselijk persoon centraal staat, raad ik vaccinatie aan. Mensen zijn dan niet alleen zelf beschermd tegen het virus, maar ook hun naasten worden beschermd en in die zin is vaccineren ook een daad van naastenliefde. Het bezwaar dat er kan zijn tegen het gebruik van bepaalde cellijnen die volgens een kwade handeling zijn verkregen, is daarbij afgewogen tegen de ernstige reden die er is om Covid-19 – en de ontwrichtende gevolgen daarvan voor de wereldwijde samenleving – een halt toe te roepen”’.    www.rkkerk.nl/wel-of-niet-vaccineren-tegen-covid-19-wat-zegt-de-katholieke-leer/#more-10569

 

7  Niet dat het van belang voor mijn betoog, maar blijkbaar wordt er onder wetenschappers verschillend gedacht hoeveel oorspronkelijk DNA nog in de cellen aanwezig is. Prof. Deishler van het Sound Choice Pharmaceutical Institute (SCPI) stelt vrij stellig van wel.

 

8  De Rooms Katholieke Kerk erkent de bedoelde ‘ethische afstand’ en zegt enerzijds: ““De lijken van menselijke embryo’s of foetussen, opzettelijk geaborteerd of niet, moeten worden gerespecteerd als de stoffelijke resten van andere menselijke wezens. Ze mogen vooral niet het voorwerp worden van verminkingen of lijkschouwingen, wanneer hun dood niet is vastgesteld en zonder de toestemming van de ouders of de moeder”. En anderzijds: “Natuurlijk bestaan er binnen dit algemene beeld verschillende graden van verantwoordelijkheid. Ernstige redenen kunnen moreel proportioneel het gebruik van zulk “biologisch materiaal” rechtvaardigen. Zo kan bijvoorbeeld gevaar voor de gezondheid van kinderen voor ouders een goede reden zijn een vaccin te gebruiken dat ontwikkeld is met gebruikmaking van cellijnen die op ongeoorloofde wijze zijn verkregen, waarbij men moet blijven bedenken dat iedereen de plicht heeft bekend te maken dat men het hier niet mee eens is en de gezondheidszorg te verzoeken ervoor te zorgen dat andere soorten vaccin beschikbaar komen”. Congregatie voor de Geloofsleer, Instructie Dignitas Personae, betreffende bepaalde bio-ethische vraagstukken, nr 35.  En met dezelfde strekking, Pontifica Academia Pro Vita dd. 9-6-2005: ‘Met betrekking tot degenen die dergelijke vaccins om gezondheidsredenen moeten gebruiken, moet worden benadrukt dat (..) het voor ouders die hun toevlucht nemen tot het gebruik van deze vaccins voor hun kinderen, een on-middellijke, en dus milde relatie legt met de oorspronkelijke daad van abortus (..) Het is aan de gelovigen en burgers met een oprecht geweten (vaders van gezinnen enz.) om de steeds wijdverbreide aanvallen op het leven en de "cultuur van de dood" die daaraan ten grondslag ligt, te bestrijden door een gewetensbezwaar te maken.’

 

Beter opnieuw beginnen

Een wereld die niet langer het schone, het goede en het ware kan beamen heeft de waarheid ten grave gedragen. Ja, computers braken weliswaar foutloos exacte getallen uit, maar je kunt er geen conclusies meer aan verbinden, althans ze boeien niemand meer. De waarheid heeft haar schittering verloren (veritatis splendor). Niets is meer waar voor iedereen, iedereen heeft zijn eigen waarheid. Zie hier het recept voor ultieme leegheid. Met regelmaat hoor ik van mentoren van middelbare scholieren dat hun leerlingen lijden aan somberheid, depressie, leegheid, lusteloosheid  en gebrek aan perspectief. Ik heb met ze te doen.

Bij gebrek aan betekenis en doel resteert alleen nog maar plicht, maar het is wel een nutteloos plichtsbesef. Want waartoe leidt het? Ik vind het niet vreemd dat jongeren van het ene naar het andere exces hoppen. Comazuipen is inmiddels niet meer heftig genoeg. De enige remedie die een seculiere regering weet te bedenken is nog meer regels, contrôles en boetes. Ja, dat is nodig maar het lost niks op. Er verandert niets door. De Traditie kende nog de ‘juiste maat’. Het beschermde tegen al te sterke impulsen en verlangens. Maar ‘wie ben jij om mij te zeggen wat ik moet doen’ is het nieuwe devies. Maar wat betekenen onbegrensde verlangens? Een onbegrensd voetbalveld - zonder zij- en achterlijnen - maakt voetballen juist onmogelijk. Verlangens die niet beteugeld mogen worden zijn onvervulbaar. Een drankje drinken is aangenaam; onbeperkt drinken  leidt onvermijdelijk tot een kater of erger. Afleidingen vullen wel de tijd, maar niet de leegte.

De jonge Kerk liet een perspectief zien. Zij wilden geen grip hebben op het leven, maar waren door Iemand gegrepen: de persoon Jezus van Nazareth die zij in levende lijve hadden ontmoet. Toen anderen zagen hoe zij met elkaar, maar ook met wildvreemden omgingen - waarom zou je je bekommeren om vreemden? - begrepen ze dit niet, maar waren er wel door gegrepen. De jonge Kerk had geen strategisch plan en evenmin een geoliede structuur, en toch was het succesvol. De Kerk groeide niet als gevolg van een doelbewuste beleidsplan, maar als gevolg van het feit dat het geloof overtuigend zichtbaar was in het leven van christenen en de kerkelijke gemeenschap. Wat zij verkondigden stemde overeen met hun handel en wandel. Dit is de enige manier waarop de heilige Geest werkzaam kan zijn. Niemand interesseert zich voor een geloof dat alleen als een hoogstaand ideaal  verkondigd wordt. Dat is louter abstract. Het is als een handleiding zonder bijbehorend apparaat. Het zijn dan ook doorgaans de heiligen die een ommekeer teweeg brachten. Zij lieten zien dat hetgeen zij verkondigden mogelijk en waar is.

De moderne mens ziet alleen zichzelf als bron van weten en kennen. Sinds eind jaren ‘60 heeft de Kerk zich sterk aangepast aan de seculiere wereld en juist daardoor haar eigen geloofwaardigheid ondergraven en haar overbodigheid gestimuleerd. Kijk naar destijds het drama Noordwijkerhout. Kijk naar het synodale proces dat nu gaande is in Duitsland. Wie heeft het nog over het zielenheil? Het was nota bene een atheïst die mij erop wees hoe liefdeloos dat is: “Julie geloven toch in een weg die voert naar het eeuwig geluk en in een weg die voert naar de eeuwige ondergang? Waarom spreekt niemand daarover? Hoe ongelooflijk liefdeloos!”. Onze atheïstische vriend heeft volkomen gelijk. Hij heeft het begrepen.

Wat heeft een encycliek als Fratelli Tutti voor zin als ze elkaar in het Vaticaan zelf het kot uitvechten? Hoe geloofwaardig is dat? Wat heeft een rapport voor zin als de voornaamste conclusie is dat jou geen blaam treft? Is het vreemd dat de Kerk in het Westen een enorm verval laat zien? Is dat erg? Ja, maar toch, de Kerk zoals die nu is kan mij niet snel genoeg uitdoven. Beter opnieuw beginnen zoals eens de jonge Kerk, dan eindeloos aanmodderen tot, ja tot wat? De toekomst van de Kerk is afhankelijk van heiligen. Dat is altijd zo geweest. De Kerk zal uiteindelijk overleven. Dat is ook altijd zo geweest. Ze zal klein zijn. Het zal een Kerk zijn op basis van een persoonlijke beslissing. Zij zal het sacrale weer centraal stellen. Niet het milieu, niet de global economy, maar Jezus Christus. Nee, ik pleit niet voor een exclusieve Kerk, wel voor back to basics. Ik voel wel wat voor Rod Dreher’s ‘Benedict Option’: tijdelijk terugtrekken om te herbronnen om vervolgens innerlijk gesterkt terug te komen. Het zal de geloofwaardigheid ten goede komen.