Rich shepherds, poor sheep (EN)

The Synodal path taken by the German bishops increasingly resembles the path taken by Luther in his days. The Vatican is doing all it can to limit the damage, but Germany does not seem to be giving an inch to Rome.

Rome's major moves followed the German bishops' decision in 2019 to move forward with the Synodal Path, an effort initially prompted by revelations of sexual abuse of priests and cover-ups. But as the time for change gained momentum, attention shifted to a list of proposed "binding" reforms that, if approved by the German bishops, would conflict with Church teaching on homosexuality, ecumenism, Church order, and the ordination of women to the priesthood. Such a move by the Church in Germany could lead to a schism with Rome, to a Reformation 2.0.

Deeply concerned about this change of direction, Pope Francis wrote a letter to the German Church in June 2019, warning that if they continued on this course, their approach would result in "multiplying and feeding the evil it sought to overcome." In September 2019, Cardinal Marc Ouellet (Prefect of the Congregation for Bishops) wrote to the then President of the German Bishops' Conference Cardinal Reinhard Marx, saying that the decisions of the Synod Assembly have no binding authority. Cardinal Marx did ignored the instruction and informed Rome that the meeting will take place as scheduled. Other subsequent warnings from the Vatican were similarly ignored.

On March 15, the Congregation for the Doctrine of the Faith published a responsum ad dubium on same-sex unions, clearly stating that priests are not allowed to bless these partnerships. The statement and the accompanying note were approved for publication by Pope Francis. The ruling is widely interpreted as an attempt to curb Germany's reform programme. The statement was openly criticised by the participants of the Synodal Way. Meanwhile, the recently published "Fundamental Text", the document that reflects the deliberations in Germany, has caused further concern, as the authors of the document claim that "there is no single truth of the religious, moral and political world, and not a single way of thinking that can claim ultimate authority".

In a response, George Weigel concluded that the German bishops had reached the point of "apostasy". The question arises whether it is wise for the Vatican to let the Synodal Way play out to its end before taking further steps. Meanwhile, it is becoming increasingly clear what the bishops' positions really are. The shepherds who are supposed to lead the flock are letting themselves be led less and less by The Good Shepherd. The urge to reform Church teaching and practice in accordance with secular ideologies that question the very reality of truth, and redefine the Apostolic Tradition of the Church as an oppressive system that unjustly favours a male hierarchy and clergy, is becoming more and more apparent. In this context, Scripture and Tradition become subordinate to the process of the Synodal Way, which seeks to create its own binding truth.

The Church in Germany is the richest in the world thanks to the national 'Kirchensteuer' (in 2020 it amounted to 6.7 billion euro!). The Church behaves as if it represented a class rather than the interests of the Church, an elite class that is rich and has liberal demands that they want to please. The bishops feel obliged to that class, it seems.  The irony is that this is happening under a pope who wants to be a pope for the poor.

Rijke herders, ocharme schaapjes

De Synodale Weg die de Duitse bisschoppen afleggen, lijkt steeds meer op de weg die Luther destijds bewandelde. Het Vaticaan doet al het mogelijke om de schade te beperken, maar Duitsland lijkt geen duimbreed toe te geven aan Rome.

De belangrijkste stappen van Rome volgden op het besluit van de Duitse bisschoppen in 2019 om verder te gaan met het Synodale Pad, een inspanning die aanvankelijk werd ingegeven door onthullingen van seksueel misbruik door priesters en doofpotaffaires. Maar toen het momentum voor verandering aan kracht won, verschoof de aandacht naar een lijst van voorgestelde bindendehervormingen die, indien goedgekeurd door de Duitse bisschoppen, in strijd zouden zijn met de kerkelijke leer over homoseksualiteit, oecumene, kerkorde en de wijding van vrouwen tot priester. Een dergelijke stap van de Kerk in Duitsland zou kunnen leiden tot een schisma met Rome, tot een Reformatie 2.0.

Diep bezorgd over deze koerswijziging schreef paus Franciscus in juni 2019 een aan duidelijkheid niets te wensen overlatende brief aan de Duitse Kerk. Daarin waarschuwde hij de Duitse katholieken dat als zij deze koers zouden blijven aanhouden, hun aanpak zou resulteren in het vermenigvuldigen en voeden van het kwaad dat het wilde overwinnen”.

In september 2019 schreef kardinaal Marc Ouellet (prefect van de Congregatie voor de Bisschoppen) de toenmalige voorzitter van de Duitse bisschoppenconferentie kardinaal Reinhard Marx dat de besluiten van de synodevergadering geen bindend gezag hebben. Kardinaal Marx trok zich daar niets van aan en berichtte richting Rome dat de vergadering zou doorgaan zoals gepland. Latere waarschuwingen van het Vaticaan werden op dezelfde wijze genegeerd.

Op 15 maart publiceerde de Congregatie voor de Geloofsleer een responsum ad dubium over verbintenissen tussen mensen van hetzelfde geslacht, met de heldere mededeling dat het priesters niet toegestaan is deze partnerschappen in te zegenen. De uitspraak en de begeleidende nota werden goedgekeurd voor publicatie door paus Franciscus. Deze uitspraak wordt algemeen geïnterpreteerd als een poging om het hervormingsprogramma van Duitsland in te dammen.

De uitspraak werd openlijk bekritiseerd door de deelnemers van de Synodale Weg. Intussen heeft de onlangs publiceerde Fundamentele Tekstnog meer ongerustheid gewekt. Het document geeft de beraadslagingen in Duitsland weer en de auteurs beweren dat er niet één waarheid van de religieuze, morele en politieke wereld is, en niet één vorm van denken die aanspraak kan maken op het ultieme gezag”. In een reactie hierop concludeerde de Amerikaanse commentator George Weigel dat de  Duitse bisschoppen het punt van geloofsafval” hadden bereikt. De vraag rijst of het wel verstandig is dat het Vaticaan de Synodale Weg tot het einde laat uitspelen voordat er verdere stappen worden ondernomen.

Intussen wordt steeds duidelijker wat de standpunten van de meerderheid van de Duitse bisschoppen zijn. De herders die de kudde moeten leiden, laten zichzelf steeds minder leiden door De Goede Herder. Steeds duidelijker openbaart zich de drang om de kerkelijke leer en praktijk te hervormen conform seculiere ideologieën die de realiteit van de waarheid zelf in twijfel trekken, en de apostolische traditie van de Kerk herdefiniëren als een onderdrukkend systeem dat ten onrechte een mannelijke hiërarchie en geestelijkheid bevoordeelt. In deze context worden Schrift en traditie ondergeschikt aan het proces van de Synodale Weg, die erop uit is zijn eigen bindende waarheid te creëren.

De Kerk in Duitsland is de rijkste ter wereld dankzij de nationale Kirchensteuer, de kerkbelastingdie in 2020 6,7 miljard euro bedroeg. De Kerk gedraagt zich alsof zij een klasse vertegenwoordigt in plaats van de belangen van de Kerk; een elitaire klasse die rijk is en bepaalde sociaal-progressieve eisen heeft waaraan ze tegemoet wil komen. De bisschoppen voelen zich verplicht aan die klasse, zo lijkt het wel.  De ironie is dat dit gebeurt onder een paus die een paus voor de armen wil zijn.

4 mei, vrede en the Great Reset

Op de dag van de nationale dodenherdenking schotelt het liturgisch rooster ons een fragment voor uit het evangelie van Johannes. We horen Jezus zeggen: “Mijn vrede geef ik u. Niet zoals de wereld die geeft geef ik hem u”.

Hoe wordt vrede gecreëerd? Door politici? De Franse Revolutie beloofde vrijheid, gelijkheid en broederschap. Niet veel later maakten de guillotines overuren. Sommigen waren kennelijk gelijker dan anderen. De communisten beloofden het aards paradijs. Het werd een hel, en niet alleen voor hen die in de goelags belanden. Wat beloofde Hitler allemaal niet: vrede en veiligheid. De vernietigingskampen spraken andere taal. De Taliban beloofde een walhalla. Ook dat mondde uit in helse taferelen.

Ja, hoe creëren we vrede? Door het World Economic Forum? Door algemene vreedzame herbewapening met het oog op vrede. Door filosofen die ons voorspiegelen wat tot vrede strekt. Door gendergelijkheid: equality for everyone? Het moge duidelijk zijn, op deze manier zal vrede geen werkelijkheid worden. Waarom niet? Slechts om één reden: omdat vrede en veiligheid altijd met elkaar worden verward. Er is geen weg naar vrede door de weg naar veiligheid. Vrede moet in feite "gedurfd" worden, het is het grote risico waarvoor geen verzekeringen bestaan. Vrede is het tegendeel van veiligheid. Veiligheid nastreven betekent wantrouwend zijn en dat wantrouwen leidt weer tot onvrede en geweld. Veiligheid zoeken betekent zichzelf willen beschermen, vrede betekent iets heel anders. Vrede wordt niet met dit soort wapens gewonnen; vrede wordt gewonnen door de weg die naar het kruis leidt. 

Mijn vrede geef ik u. Niet zoals de wereld die geeft geef ik hem u”, zegt Jezus. Nee, echte vrede gaat niet samen met veiligheid. De verleiding om het een tot het ander te reduceren, of erger nog, het een in het ander te incorporeren, is een voortdurende verleiding. Ook veiligheid voor het Coronavirus zal de wereldvrede niet herstellen. Evenmin zal het vaccin de vrede in de harten en in de wereld herstellen. Om Corona aan te grijpen om  een Great Reset - een grote herschikking - te bewerkstelligen, is dan ook een grote misvatting. En toch wil het World Economic Forum ons doen geloven dat dit de vrede zal bevorderen. Om de Great Reset mogelijk te maken is volgens Klaus Schwab - de voorman van het World Economic Forum - een nieuwe economische en politieke orde” noodzakelijk; een nieuwe maatschappelijke orde dus. De bestaande nadruk op natiestaten wat betreft het nemen van economische en politieke beslissingen – al dan niet in supranationale verbanden – moet worden vervangen door governance op wereldschaal, ook wel een wereldregering of New World Ordergenoemd.

De vorige grote transitie werd werd ingeleid door de Industriële Revolutie, begin 19e eeuw. Het beloofde welvaart, minder armoede en daardoor grotere kans op vrede. Dat laatste klopte niet. De eeuw die erop volgde was de bloedigste ooit. Vandaag de dag in 2021 is industriële productie niet meer de belangrijkste bron van economische waarde-creatie en bevinden zich geen industriële bedrijven meer in de top van 's werelds grootste ondernemingen. De grootste ondernemingen zijn vooral digitech-bedrijven (Apple, Amazon, Facebook, Google), beleggers en banken (zoals Berkshire Hathaway en JP Morgan Chase) en farmaceutische bedrijven (zoals Johnson & Johnson en Pfizer). Als gevolg van de veranderende machtsverhouding passen de mondiale spelers zich steeds minder aan de nationale wetten en regels aan. Steeds meer leggen deze ondernemingen hùn regels op aan klanten in terms and conditions, gedragen zich als 'regelgevende instanties' en worden daarom ook wel aangeduid met de term corporate-states. Deze corporate-states streven naar voor hen zo gunstig mogelijke en wereldwijd uniforme regels in natiestaten.

Geen van deze corporate-states zijn echter democratieën. Hetzelfde geldt trouwens voor de Verenigde Naties. Er is op wereldschaal geen democratisch feedbacksysteem om de belangen van burgers te dienen. Grote landen – vooral China en de Verenigde Staten – zijn nog machtig genoeg om invloed te hebben op deze maatschappelijke ontwikkeling op wereldschaal, maar andere natiestaten zijn dat niet meer.

The Great Reset van Klaus Schwab is het voorstel van de World Economic Forum aan de wereldgemeenschap over hoe de toekomstige samenleving eruit moet zien. Dit is gebaseerd op de belangen van de internationale corporate-states. Het betekent een transitie naar een World Government waarin nationale staten ondergeschikt zijn en waarin internationale organisaties, ngo's en de VN wereldwijd de publieke regie krijgen. De World Economic Forum heeft de pandemie aangegrepen om The Great Reset te versnellen. In The Great Reset is geen rol weggelegd voor democratische feedback-mechanismen om de belangen van het overgrote deel van de burgers in de wereld te kunnen dienen. De bedoelingen klinken nobel: You'll own nothing. And you'll be happy.” (Beweerde Stalin dit ook niet?). En uiteraard brengt het ons “closer to worldpeace”. Maar het hoeft niet te verbazen dat de grote pleitbezorgers naast Klaus Schwab Bill Gates, George Soros en Jeff Bezos zijn. Dat ook het Vaticaan zich met dit gezelschap ingelaten heeft, is pijnlijk. De enige ware Verlosser van de wereld, de enige bouwer van genezende vaccins voor ziel en lichaam is die Verlosser die reeds op aarde is gekomen. Wij hoeven ons alleen maar door Hem te laten "inenten" en alleen dan zal er vrede in ons hart neerdalen. En daardoor in de wereld om ons heen.

De pedant en de prostitué

Als er één onderwerp is waarover veel misverstanden zijn, dan is het wel wat de Kerk leert over seksualteit. Het is waar, ik voel me enigszins ongemakkelijk bij dit onderwerp. Een celibatair is wellicht ook niet de meest voor de hand liggende persoon om hierover te spreken. Van alle christelijke deugden, is seksuele moraal verreweg de minst populaire. Er is geen ontkomen aan; de katholieke stelregel luidt: ‘Òf een huwelijk (m+v) met volledige trouw aan je partner, òf anders totale onthouding’. Zo simpel zit dat. Einde verhaal. Tja, dat is moeilijk te verkopen in onze tijd. Want totale onthouding is erg moeilijk en druist tegen onze instincten in en wel zozeer dat we onszelf nuchter de volgende vraag moet stellen: Heeft de Kerk het mis met zijn opvatting, of is er iets misgelopen met onze (geslachts-)instincten zoals die nu zijn?

We hebben eindeloos te horen gekregen dat het met de seksuele begeerte precies hetzelfde gesteld is als met iedere andere begeerte die we hebben en dat het allemaal rozengeur en maneschijn zal zijn als we maar eens afscheid nemen van die dwaze katholieke moraal die onthouding predikt en er verder het zwijgen toedoet. De maatschappijhervormers zeggen dat het seksuele leven een puinhoop is geworden doordat het verzwegen werd. Maar het is sinds de roemruchte jaren ‘60 jaar niet verzwegen. Dag in dag uit wordt erover gepraat en geschreven. De puinhoop is alleen maar groter geworden. Was verzwijgen het probleem geweest, dan zou openbare discussie de oplossing zijn geweest. Dat is het dus kennelijk niet.

Volgens mij is het andersom. Ik denk dat de mensheid het seksuele probleem oorspronkelijk verzweeg omdat het zo’n puinhoop was. Er ligt niets beschamends in het feit dat het mensdom zich op een bepaalde manier voortplant of dat die manier genot verschaft. De Katholieke Kerk zegt hetzelfde. Het probleem zit niet in de zaak zelf en niet in het genot. Het huwelijk is in het christendom hoger geroemd dan in enig andere godsdienst, en de grootste liefdesgedichten ter wereld zijn veelal door christenen gemaakt. Maar zoals seksualiteit vandaag de dag beleefd wordt - en dat niet alleen in LGTBQ+kringen - is alleszins beschamend. Van je eten genieten is niets om je voor te schamen. Maar het zou alleszins beschamend zijn als er mensen zijn die eten het belangrijkste in hun leven vinden en als ze hun tijd doorbrachten met kwijlend en smakkend naar plaatjes van voedsel kijken. Voor seks geldt hetzelfde.

De Kerk kent natuurlijk onze toestand en onze zwakheden. God zal ons niet beoordelen alsof we geen moeilijkheden te overwinnen hebben. Waar het om gaat is de oprechtheid en de volharding van onze wil om te overwinnen. Er zijn twee redenen waarom het voor ons zo moeilijk is te voldoen aan het katholieke standpunt. Ten eerste zijn er de vele signalen die ons willen aanpraten dat al die passies helemaal niet ongepast zijn, maar juist heel ‘natuurlijk en gezond’. Bijna elke roman en elke film associeert het toegeven aan seksuele verlangens met gezondheid, normaalheid, jeugd, openheid en opgewektheid. Zoals zo vaak berust zoiets op halve waarheden (dat seksualiteit op zichzelf niets verkeerds is, is juist). De leugen zit in de suggestie dat iedere geslachtsdaad waartoe je op een gegeven moment verleiding voelt eveneens gezond en normaal is. Dit kan – hoe je het ook bekijkt – niet anders dan onzin zijn. Kijk naar de gevolgen: afgunst, ziekte, leugens, spanningen, echtbreuk, en al wat het tegendeel van gezond en opgeruimd is. Het is een gekend gegeven dat voor geluk altijd een heleboel beheersing nodig is. Je kunt niet ongeremd eten en drinken en toch gezond blijven. Je kunt niet een bandeloze leefstijl erop nahouden en toch een goed huwelijk in stand houden. Je kunt niet over lijken gaan in je jacht op het grote geld en toch wensen dat iedereen je respecteert. Zo is het ook dat als je je niet wenst te beheersen aangaande bepaalde verlangens, dan zul je onvermijdelijk aansturen op verwoesting van je hele leven.

Wat in de tweede plaats veel mensen weerhoudt van ernstige pogingen kuisheid na te streven, is de gedachte dat deze christelijke deugd toch onmogelijk is. En daarom doen ze zelfs maar geen poging. Maar dat geldt wel voor meer dingen. Denk maar aan volmaakte naastenliefde. Dat is ook onhaalbaar, maar dat is toch ook geen reden om je er in het geheel niet om te bekommeren. Met alleen maar menselijke goede wil lukt dat niet. Je moet dan ook Gods hulp vragen. En zelfs dan kan het er na lange tijd op lijken dat er geen hulp komt. Maak je geen zorgen. Vraag na iedere mislukking om vergeving, krabbel weer overeind en probeer het opnieuw. Het helpt je af van illusies over jezelf en leert je op God vertrouwen. Je leert er enerzijds van dat je zelfs in je beste momenten niet op jezelf kan vertrouwen en anderzijds dat je ook in je slechtste momenten nog niet hoeft te wanhopen, want mislukkingen worden je vergeven. Fataal is alleen: met minder dan volmaaktheid genoegen nemen! En voor alle duidelijkheid nog even dit: seksualiteit is bepaald niet de kern van de katholieke moraal. Wie denkt dat de Kerk onkuisheid ziet als het allergrootste kwaad heeft het helemaal mis. De zonden van het vlees zijn erg, maar van alle zonden zijn ze de minst erge. De grootste zonden zijn allemaal puur geestelijk: genoegen scheppen in andermans schuld en ongelijk, roddel en achterklap, de genoegens van macht en haat. Want er zijn twee dingen in mij die met elkaar concurreren : het Dier in mij en de Duivel in mij. De Duivel is de ergste van de twee. Daarom zou een koude zelfingenomen pedant die regelmatig ter kerke gaat wel eens dichter bij de hel kunnen zijn dan een prostituee. Maar je kunt natuurlijk beter geen van tweeën zijn.

Elke week podcast op EWTN

Vanaf nu op deze blog: elke week een reflectie op het evangelie van de zondag op EWTN/Lage landen. 

De link naar de podcasts van de zondag vindt u HIER 


De podcasts zijn ook te vinden op YouTube



Heino

Er zijn vandaag enkele versoepelingen gemeld. We mogen weer met 100 mensen naar een uitvaartmis. En met zijn tweeën naar een terrasje. En een dag in de week naar college. En de basisscholen krijgen een miljoen setjes zelftesten. Maar wat nu als een moeder dat niet wil? Ja, het is vrijwillig, maar we weten hoe dat gaat. Autonomie betekent praktisch niet veel meer. Databescherming ook niet. De KLM wil weten of je gevaccineerd bent. Tot voor kort werd Thuisonderwijs als een gevaarlijk fenomeen beschouwd. D66 wilde het zelfs mogelijk maken dat de politie deze kinderen uit huis zou mogen sleuren om ze naar een staatsinrichting over te brengen. Nu is het ineens een fantastische verworvenheid. Het kan verkeren.

We noemen het ‘t Nieuwe Normaal. We sluiten niet de zieken op, maar de gezonden. Zonder symptomen was je ooit een toonbeeld van gezondheid. Nu ben je een potentieel gevaar. De overheid hoeft zich niet meer te verantwoorden als gewone burgerrechten ontnomen worden, nee, de burger moet voor de rechter maar aantonen dat hij grondrechten heeft. Corona heeft van ons land juridisch een gekkenhuis gemaakt waarbij willekeur het nieuwe normaal is. Snel even een wet er doorheen jagen en onbegrensde lockdowns behoren tot de mogelijkheden. Na 20.00 uur is een avondklok zinloos, zo werd stellig beweerd. Even later werd ons meegedeeld dat het pas zinloos is na 21.00 uur, en weer even later pas na 22.00 uur. Grenzen dicht, reizen verboden, je ouders uitnodigen, vrijheid van vereniging, vrijheid van vergadering; nu even niet Vraag niet waarom. Dat is sowieso verboden: vragen stellen. Dan ben je een complotdenker. Waarom mag je zoon wel trainen, maar geen partijtje tegen het team van het buurdorp spelen? Waarom moeten de reservespelers in het betaald voetbal ver uit elkaar met een masker op de tribune gaan zitten, terwijl in het veld elf man elkaar in de nek mag springen na een doelpunt.  We zetten de bijl in de wortels van de democratie en Covid dient als alibi.

Ondertussen gaat die andere gekkigheid ook gewoon door: woke en cancelcultuur. En het wordt steeds absurder. Nu is Heino ineens een boef. U weet wel, die Duitse schlagerzanger. Oké, het is verschrikkelijke muziek, maar zijn smartlappen zijn populair bij het grote publiek. Wat is het geval. Heino zou in zijn thuisstad Düsseldorf een concert geven onder de voor de hand liggende titel: “Ein deutscher Liederabend”. Dat heb je nu eenmaal met schlagerzangers; die zingen in het Duits. Om dezelfde reden dat André Hazes in het Nederlands zong. Maar Michael Becker dacht daar anders over. Deze Becker is de intendant van de muziekzaal. Het woordje “deutsch” in  de aankondiging “ein deutscher Liederabend” was politiek niet correct. Ik herhaal dat even: een avond gevuld met schlagermuziek aankondigen als “ein deutscher Liederabend” is politiek niet correct, aldus Becker.

In vroeger dagen zouden wij zo’n man een kop koffie aanbieden om hem enigszins tot bedaren te brengen en hem vervolgens aanraden een tijdje op vakantie te gaan. Tegenwoordig wordt zo iemand serieus genomen. Door bijvoorbeeld parlementariërs. Maar een normaal mens ziet toch volstrekt het probleem niet. Heino zag het probleem ook niet: “Ik ben een Duitse zanger die Duitse liedjes zingt. Punt”.

De Oberbürgermeister moet er vervolgens aan te pas komen. De concertzaal is namelijk zwaar gesubsidieerd. Deze is van mening dat de aankondiging niet veranderd hoeft te worden. Eind goed, al goed. Maar de vraag is natuurlijk: wat doet iemand als Michael Becker op deze post. Deze man staat voor artistieke vrijheid, zegt hij zelf, maar als er ook maar een beetje commotie zou kunnen ontstaan over het minste of geringste gaat hij over tot censuur. Artistieke vrijheid zou zijn grootste troef moeten zijn, maar hij praktiseert het tegenovergestelde: politieke correctheid. Het is deze linkse onzin die redacties, parlementsgebouwen en cultuurtempels terroriseert. Helaas is dit geen complottheorie, maar realiteit. Het is ook doorgedrongen in de Kerk. Kijk eens naar de reacties van Vlaamse en Duitse bisschoppen op het Vaticaanse bericht aangaande zegeningen van homokoppels.

Pathology is the new normal (EN)

History shows that cultures and civilizations can disappear. Some through natural disasters, others through moral decay or other forms of suicide. In any case, it is accompanied by loss of cultural identity. The Western Civilisation is currently in the process of committing suicide. In a school in Batley (UK) a teacher was suspended last month for showing a Mohammed cartoon in his class. At the same time 165 miles southwards in Oxford the compositions of Beethoven and Mozart were removed from music lectures because "their notation is colonialist" and "this white European music dates from the time of slavery and can cause distress to students of color." I would love to have made this up myself - I do like absurdist scenes - but alas, this is reality. That's what makes it really absurd. The parents of the Islamic children did not think that was enough and accused the school administration of "Islamophobia" and demanded that limits be placed on freedom of speech. Naturally, the school administration exhausted itself in humble apologies.

I then keep wondering: do they really mean they need to apologise (sorry we promoted freedom of speech), or are they just afraid of reprisals. Because, well you know how it ended with Samuel Paty. Some leftist media even dared to claim that this Samuel Paty had brought that upon himself.

In our country it is not much better. A new Dutch translation of Dante's masterpiece, The Divine Comedy, was recently published. Dante makes a journey through heaven, hell and purgatory. And who do we meet in hell according to Dante: a few popes and the prophet Mohammed.  Oh dear, thought the publisher, that might be offensive to Muslims. Why not for Catholics, is entirely unclear. That stupid Dante - even the translator must have thought - has once again failed to take into account the woke culture of 2021. Perhaps we should also clear Dante's tomb in Ravenna right now. But isn't it the job of a translator to translate what is written? Or is censoring also part of his job?

We have learned nothing from the murder of Pim Fortuyn in 2002 and Theo van Gogh in 2004 (both killer by radical muslims). Then the discussion about freedom of speech erupted. Shortly before that Marcel van Dam had called Fortuyn an "extremely inferior human being". Van Dam made it clear that Fortuyn’s opinion on Islam was to be ventilated. I still remember the crocodile tears of Van Dam and his left wing companions when Fortuyn was murdered and initially it was not even allowed to mention the name of the assassin (Mohammed Buyeri). I resolved then never again to cast my vote for the company of B-actors who call themselves representatives of the people. (I am happy to make an exception at this point for Pieter Omtzigt. It is significant that he is found "troublesome" even by his own party).

And so the culture of the West is slowly but surely being lost. Generally speaking, there is no violence involved. Little remains of the Christian ideas on which our culture was built. Secularized Europe - with, of course, the Netherlands proudly in the lead - has no footing, faith or backbone left. We have voluntarily renounced it. We have hoisted the white flag ourselves. We have surrendered ourselves. It is not a hostile takeover; it is simply suicide. We give in to hyper-sensitive activists, mainstream media, and politicians who are afraid of not being called woke. Therefore, we (bishops not excepted) succumb to every whim of the LGBTQt/mZ front.

With a pathological drive, any dissent must and will have to give way. Now pathology is a normal occurrence, but it becomes a problem when it is no longer seen as a disorder. Meanwhile, coercion increases. Anyone who is not politically correct is excluded (cancelled) or called out as a "racist" or preferably a "nazi”. Freedom of expression is indeed under pressure. People no longer argue. People no longer refute with counterarguments, but with hatred. One is immediately brought before the Tribunal and condemned without a rebuttal. Those who advocate this call themselves 'woke'. 'Woke' is the tyranny of the 'victims' who sell their aggression as selfdefense. The fact that politics and the media have gone along with this to a large extent makes it clear that our society has come to regard hysteria not as pathological behaviour, but as normal. Everything that isn't woke is immediately put down as right-wing extremist. Neurosis has become the new normal. We are not living in a post-modern age, but in an anti-modern age.

Even science is no longer itself. Even logic and science are dismissed as 'white concepts'. The woke ideologues believe that even science is part of an evil power structure of "privileged white people”. For example, biology is denied. Recently I was asked my opinion on gender dysphoria. I expressed my opinion that nature determines whether you are a boy or a girl. Of course there was no discussion, but a tirade of abuse: racist, homophobic, transphobic! When the shouting and swearing came to an end, I asked them what they thought of my celibate lifestyle. They thought it was unnatural. What!, I said, you think my way of life is unnatural! You are racists, nazi’s, reliphobes....!!

Pathologie is het nieuwe normaal

De geschiedenis leert dat culturen en beschavingen kunnen verdwijnen. Sommigen door natuurrampen, anderen door moreel verval of andere vormen van zelfmoord. Het gaat in Ieder geval gepaard met verlies van culturele identiteit. Het Avondland is momenteel bezig zelfmoord te plegen. In Batley (Engeland) werd drie weken geleden een docent geschorst omdat hij een Mohammed-cartoon in zijn les had laten zien. Tegelijk werden 265 km naar het zuiden in Oxford de composities van Beethoven en Mozart uit de muziekcollege’s geschrapt omdat “hun notenschrift kolonialistisch is” en “deze witte Europese muziek uit de tijd van de slavernij stamt en bij gekleurde studenten leed kan veroorzaken”. Ik zou dit graag zelf verzonnen hebben - ik houd wel van absurdistische scènes - maar helaas, dit is realiteit. Dat maakt het pas echt absurd. De ouders van de Islamitische kinderen vonden dat niet genoeg en beschuldigde de schoolleiding van “Islamofobie” en eisten dat er grenzen werden gesteld aan de vrijheid van meningsuiting. Uiteraard heeft het schoolbestuur zich uitgeput in nederige excuses.

Ik vraag mij dan telkens af: menen ze dat echt (sorry dat wij vrijheid van meningsuiting hebben gepropageerd), of zijn ze gewoon bang voor represailles. Want ja, je weet hoe het afliep met Samuel Paty. Sommigen linkse media durfden zelfs te beweren dat deze Samuel Paty dat over zichzelf had afgeroepen.

Bij ons te lande is het al niet veel beter. Onlangs verscheen een nieuwe Nederlandstalige uitgave van het meesterwerk van Dante, De Goddelijke Comedie. Dante maakt een reis langs de hemel, de hel en het vagevuur. En wie komen we volgens Dante allemaal in de hel tegen: o.a. enkele pausen en de profeet Mohammed.  Oei, dacht de uitgever, dat zou wel eens kwetsend kunnen zijn voor moslims. Waarom niet voor katholieken, is geheel onduidelijk. Die domme Dante, zo moet ook de vertaler gedacht hebben, heeft weer eens geen rekening gehouden met de woke-cultuur van 2021. Misschien moeten we nu ook maar meteen het graf van Dante in Ravenna ruimen. Maar is het niet de taak van vertalers om te vertalen wat er staat? Of behoort censureren ook tot zijn taak?

We hebben niets geleerd van de moord op Pim Fortuyn in 2002 en Theo van Gogh in 2004. Toen kwam de discussie over vrijheid van meningsuiting los. Marcel van Dam had kort daarvoor Fortuyn nog een “buitengewoon minderwaardig mens” genoemd. De mening van Fortuyn mocht van van Dam niet geventileerd worden. Ik herinner mij nog de krokodillentranen van Van Dam c.s. toen Fortuyn vermoord was en aanvankelijk niet eens vermeld mocht worden door wie. Ik heb mij toen voorgenomen om nooit meer mijn stem uit te brengen op het gezelschap B-acteurs dat zich volksvertegenwoordigers noemt. (Ik maak op dit moment graag een uitzondering voor Pieter O. Het is tekenend dat hij zelfs door zijn eigen partij ‘lastig’ gevonden wordt).

En zo gaat de cultuur van het Avondland langzaam maar zeker teloor. Over het algemeen komt daar geen geweld aan te pas. Van het christelijke gedachtengoed waarop onze cultuur gebouwd is, is weinig meer over. Het geseculariseerde Europa - met uiteraard Nederland trots voorop - heeft geen houvast, geloof of ruggengraat meer over. We hebben er vrijwillig afstand van gedaan. We hebben zelf de witte vlag gehesen. We hebben onszelf overgegeven. Het is geen vijandige overname; het is simpelweg zelfmoord. We geven toe aan hypergevoelige activisten, mainstreammedia, en politici die bang zijn niet woke genoemd te worden. Daarom geven we (bisschoppen niet uitgezonderd) toe aan elke gril van het  LGBTQt/mZ-front.

Met een pathologische gedrevenheid moet en zal iedere afwijkende mening moeten wijken. Nu is pathologie een normaal voorkomend verschijnsel, maar het wordt wel een probleem als het niet meer als stoornis gezien wordt. Ondertussen neemt de dwang toe. Wie niet politiek correct is, wordt uitgesloten (gecanceld) of uitgescholden voor ‘racist’ of liever nog ‘nazi’. De vrijheid van meningsuiting staat wel degelijk onder druk. Er wordt niet meer geargumenteerd. Men weerspreekt niet meer met tegenargumenten, maar met haat. Je komt meteen voor het Tribunaal gedaagd en zonder wederhoor veroordeeld. Degenen die hier voorstander van zijn noemen zich ‘woke’. ‘Woke’ is de tirannie van de ‘slachtoffers’ die hun agressie als noodweer verkopen. Dat politiek en media hierin vergaand meegaan, maakt duidelijk dat onze maatschappij hysterie niet meer als pathologisch, maar als normaal is gaan zien. Alles wat niet woke is wordt onmiddellijk als extreemrechts neergezet. Neurose is het nieuwe normaal geworden. We leven niet in een postmoderne tijd, maar in een anti-moderne tijd.

Zelfs de wetenschap is zichzelf niet meer. Zelfs logica en wetenschap worden weggezet als ‘witte concepten’. De woke-ideologen zijn van mening dat zelfs wetenschap een onderdeel is van een kwaadaardige machtsstructuren van ‘geprivilegieerde witte mensen’. Zo wordt bijvoorbeeld de biologie ontkend. Onlangs werd mij gevraagd naar mijn mening over genderdysforie. Ik uitte mijn mening dat de natuur bepaalt of je een jongen of een meisje bent. Er ontspon zich uiteraard geen discussie, maar een scheldkanonnade: racist, homofoob, transfoob. Toen het gezelschap uitgeraasd was vroeg ik wat zij ervan vonden dat ik celibatair leefde. Zij meenden dat dit tegennatuurlijk is. Wat?!, zei ik, je vindt mijn leefwijze tegennatuurlijk! Racisten, nazi’s, ....

"Waarom ik mij niet laat vaccineren"

(Ingezonden artikel)

Paus Johannes Paulus II introduceerde het concept de Cultuur van de dood als antibeeld van het Evangelie van het leven. Evangelium Vitae is onthutsend hard over abortus:

Onder alle misdaden die tegen het leven kunnen worden begaan, heeft een abortus provocatus kenmerken die hem bijzonder ernstig en verwerpelijk maken, een afschuwelijke misdaad”. De morele zwaarte van abortus provocatus blijkt in al haar waarheid wanneer men erkent dat men het over moord heeft. Hier wordt een menselijk wezen gedood, dat net pas het leven binnengaat, dat wil zeggen, het absoluut onschuldigste wezen dat men zich kan voorstellen.” (EV58)

De paus verbindt dit met - wat hij noemt - de Cultuur van de dood. Deze cultuur is een gevolg van een bestaand klimaat van wijdverbreide morele onzekerheid” (EV12). Hij verraadt, in haar geheel genomen, een volledig individualistische opvatting van vrijheid die uitloopt op de vrijheid van de sterksten tegen de zwakken die gedoemd zijn zich te onderwerpen. En:

Het morele geweten van de samenleving moedigt de Cultuur van de dood aan, doordat ze reële structuren van zonde” schept, en in stand houdt, die tegen het leven ingaan. (EV24)

Dat het Coronavaccin deel uitmaakt van deze doodscultuur is een enigszins provocerende uitspraak. Als hij immers - niet alleen kernachtig en hard, maar ook - wáár is, roept hij de herinnering op aan een andere profetische oneliner, één waar de wereld sinds 1979 op kauwt. Ten overstaan van de respectabelen der aarde, sprak Moeder Teresa, nadat zij in Oslo de Nobelprijs voor de vrede in ontvangst had genomen, als schokkende openingszin: Abortus is de grootste bedreiging voor de wereldvrede.

Dat het Coronavaccin, dat tot de redding is uitgeroepen voor de bevrijding van de wereld van het virus, verbonden is met een abortus, is ontsproten aan de Cultuur van de dood. Waarom?

1. Alle nu voor handen zijnde vaccins zouden er niet zijn geweest zonder cellen die er op hun beurt niet waren geweest zonder abortussen. Ze zijn afkomstig van een nier en een netvlies van 18 weken oude, ongeboren kinderen, toen 14 cm groot, in Nederland geaborteerd in resp. 1972 en 1985. Nieuwe met behulp van abortus ontwikkelde cellijnen (WALVAX-2, China, 2015) zijn inmiddels ook in productie.

2. De doorgekweekte cellen zijn waardevol, ja zelfs gepatenteerd. Van de kinderen die werden gedood en weggegooid was een nier of een netvlies nodig. Men injecteert bij de zgn. vectorvaccins kleine sporen van deze doorgekweekte cellen in het lichaam.

3. Het weefsel mocht niet afgestorven zijn, en moest direct – binnen ca 5 min – versneden of ingevroren zijn. Er zijn gevallen bekend waarin het hart van het kind nog klopte. Vast staat dat er kinderen waren die levend ter wereld kwamen, er wordt geen pijnstilling toegediend.

4. Er worden voor onderzoek vele abortussen gebruikt voordat het lukt een bruikbare cellijn te genereren. Er is een cellijn bekend waarvoor alleen al het materiaal van 73 abortussen zijn gebruikt.

5. De cellijnen HEK-293 en PER.C6 zijn volgens wetenschappers op termijn (kwalitatief en kwantitatief) onvoldoende voor de miljarden COVID-vaccinaties die nu beoogd worden. Bij cellijnvaccins ontstaat met zekerheid de (markt)behoefte aan het maken van nieuwe cellijnen, waarvoor weer talrijk abortusmateriaal nodig is. De meest recente is WALVAX-2 uit China.

Er is sprake van een hele industrie, niet alleen voor vaccin-, maar ook voor stamcel- producten. Als men zich laat vaccineren werkt men daaraan mee, sterker nog: men werkt voortzetting hiervan in de hand. Onderzoek & ontwikkeling gaat namelijk dóór en dóór.

6. Het was dus niet eenmalig. Het ethische standpunt van de NL RK kerk en van het Vaticaan houdt met deze nieuwe praktijk geen rekening. De ethische argumentatie van de RK Kerk is door de feiten achterhaald. Door zich te laten vaccineren stemt men in met het principe van gebruik - en voortzetting. op ongekende schaal - van menselijke lichaamsdelen voor industriële productie.

7. Een vaccin dat er niet was geweest zonder deze (bekende) abortussen – veel of weinig, kort of lang geleden - is participeren in de Cultuur van de dood. Een abstract maatschappelijk doel als groepsimmuniteitrechtvaardigt dat niet. Abortus op een onschuldige menselijke persoon is een zodanig ten hemel schreiende misdaad dat zelfs een afgeleide, indirecte, verantwoordelijkheid een morele lading.

Alle nu in Nederland toegediende coronavaccins zijn gemaakt met behulp van (testen of ontwikkelen) van  ́doorgekweekte ́ cellen die oorspronkelijk zijn genomen uit het lichaam van geaborteerde ongeboren kinderen. De meeste vaccins die Nederland zal distribueren, die van Moderna, Pfizer, AstraZenica én Janssen zijn getest respectievelijk gemaakt op dergelijke cellijnen. Curevac en Novavax zijn niet geproduceerd met gebruikmaking van deze cellijnen. Oxford/Astra Zeneca gebruikte de cellijn genaamd HEK-293 voor de ontwikkeling van hun vaccin en Pfizer en Moderna hebben deze cellijn gebruikt voor het testen in de ontwikkelfase van hun vaccin. HEK-293 staat voor: Human Embryonic Kidney (nier), Specimen No. 293.5 6

De cellen zijn afkomstig uit een in 1973 geaborteerd jongetje. Van hem werd een niertje verwijderd en gebruikt voor doorkweek. Het leverde cellijnen op die bruikbaar zijn voor oa de vaccins. In een laboratorium in Leiden werd het weefsel daarvoor gebruikt en vervolgens door Janssen R&D (nu Crucell, Pfizer) gepatenteerd. Janssen Research & Development (Johnson & Johnson) gebruikt cellijn PER-C6 voor de productie van hun vaccin. Het is genomen uit het netvlies van een meisje van 18 weken oud, in 1985 geaborteerd in Heemstede.

Omdat onderzoek is gedaan naar de risicos van het inbrengen van ervan, is vrij veel over ze bekend. De Amerikaanse FDA heeft onderzocht8 wat de herkomst is van de cellijnen. De makervan de cellijnen, dr. Alex van der Eb van de Universiteit Leiden, antwoordde aldus op de ondervragingen in de  ́hearing ́:

Over HEK-293: De nier van de foetus (met een onbekende familiehistorie) werd verkregen in 1972. De exacte datum is niet meer bekend. De foetus was voor zover ik me kan herinneren compleet normaal. Niets was er mis mee. De redenen voor de abortus waren niet bekend aan mij. Ik wist dat waarschijnlijk toentertijd maar ben het vergeten. Hoe dan ook de niertjes van de foetus werden eruit genomen.

Over PER.C6: Kortom, ik heb het netvlies van de foetus verwijderd. Van een gezonde foetus voor zover ik kon zien. 18 weken oud. Er was niets speciaals aan de familiegeschiedenis, of met de zwangerschap. Die was geheel normaal tot de 18e week. Naar bleek was het een abortus op sociale indicatie. Het was eenvoudigweg omdat de moeder het kind kwijt wilde. Wij begrepen dat er toestemming was etcetera. Dit was in 1985. De cellen werden geïsoleerd in oktober 1985 in de Universiteit Leiden, in mijn lab.

“‘Kunt u eens iets vertellen over de neurologische geschiedenis van de vader en de moeder van de foetus, zowel de vader als de moeder? Welnu, de moeder was geheel normaal, dat wist ik. Er was niets mis met de moeder. Ze had minstens al twee kinderen gehad in hetzelfde ziekenhuis in Leiden die geheel gezond waren. De vader was onbekend, niet bij het ziekenhuis want dat was opgeschreven en er werd geschreven: onbekende vader. En dat laatste was ook de reden waarom de abortus werd uitgevoerd.”

Volgens Dr. Ward Kischer, een autoriteit op het gebied van de embryologie, is het noodzakelijk dat het weefsel (de nier, het netvlies) leeft, dan wel binnen minuten wordt versneden. Dood weefsel is niet bruikbaar. Dr. Kischer legt uit dat de betreffende moeder vooraf zorgvuldig geselecteerd moet zijn geweest. Immers, om nog 95% bruikbare cellen te verkrijgen, moet het weefsel levend zijn of binnen vijf minuten na de abortus worden versneden in het lab”. Binnen het uur zijn cellen niet meer bruikbaar. Dit laat overigens onverlet dat pas jaren later het ingevroren materiaal kan worden gebruikt voor het destilleren van de cellijnen. In het Canadian Journal of Medical Medicine is te lezen dat dat laatste in het verleden gebeurd is:

“ In veel gevallen klopte het hart van het kind nog bij aankomst in het virus-lab.” Dit is uit gedateerde, maar onverdachte bron. Dit is onlangs bevestigd door Dr. Acker, een oud researcher bij een viruslab: ook meer recent zijn nog levende foetussen of niet meer dan vijf minuten geleden overleden foetussen gebruikt. Het kind (18 weken = ca 14 cm) komt er dan levend uit terwijl er geen pijnstilling wordt toegediend. Dr. Acker en dr. Deisher noemen de gang van zaken bij 14 weken gevormde ongeboren kinderen – nog steeds - te gruwelijk om te omschrijven.

Het gebruik van lichaamsdelen van geaborteerde kinderen voor vaccinontwikkeling is niet uniek. Zo heeft de gelauwerde en alom gerespecteerde viroloog Dr. S. Plotkin in een officieel onderzoek verklaard dat voor één vaccinatie-onderzoek weefsel van 76 geaborteerde kinderen nodig was. Dr. P. Acker verklaart dat het er bij HEK-293 niet per se 293 stuks moeten zijn geweest, maar zeker tientallen. (Bij Human Embryonic Kidney Specimen nr. 293, is het 293x geprobeerd, maar niet van één kind).

Dit is niet iets uit het verleden. De massale toepassing van deze cellijnvaccins (er worden miljarden vaccins jaarlijks beoogd) creëert volgens experts de zekere (markt)behoefte aan de ontwikkeling van nieuwe cellijnen. China staat ok niet stil. In 2015 werd hier de WALVAX-2 cellijn ontwikkeld, waarvoor het weefsel van uiteindelijk 9 abortussen nodig was. Het ging hier om longweefsel.

Als je kunt zeggen dat meedoen aan de vaccinatie inhoudt dat je mede de (markt)behoefte creëert voor nieuwe cellijnontwikkelingen, mn bij massavaccinatie op niet eerder vertoonde globale schaal, dan is de ethische afstand tot de abortus dichtbij. Door het nemen van het vaccin neemt men, passief, deel aan deze praxis.

Er is sprake van een hele industrie die, niet alleen voor vaccins maar ook voor verkrijging van stamcellen, gebruikt maakt van abortussen. De Daleiden-rechtszaken (gedocumenteerd) toonden aan hoe weerzinwekkend deze praktijk is. Kinderen worden omgedraaid naar een stuitligging, zodat het hoofd heel blijft, bruikbaar blijft. Door vaccinatie werkt men mee aan instandhouding van deze industrie. Door het nemen van dit vaccin dat er niet was geweest zonder gebruik van weefsel van geaborteerde kinderen, draag je protestloos bij aan de instandhouding van een kwaad. Je draagt niet bij aan het verhinderen dat er nieuwe cellen mbv abortussen worden verkregen en je draagt niet bij aan de bevordering van wél ethisch-schone” vaccins.

Terwijl voorstanders claimen dat het bij abortus gaat om een klompje cellen, en men aan het ongeboren kind refereert als de zwangerschap, is er een pincet nodig om een niertje of netvlies te verwijderen, kostbaar materiaalals bijvangst.

Het is heel gewoon dat mensen kleding boycotten die door kinderarbeid is gemaakt. Iedereen vindt het wenselijk dat we geen bont meer kopen of ons afval scheiden. Daar is sprake van meer ethische afstand, tussen aankoop en jonge fabrieksarbeider, tussen bontjas en nerts. Maar altijd schept het een verantwoordelijkheid. Hoeveel te meer dan bij de bestaande vaccins die er niet zouden geweest zonder de abortus op twee – bekende – ongeboren kinderen en bij alle nieuwe cellijnen die nog ontwikkeld zullen worden, waartoe nieuwe abortussen gebruikt worden. De wereld maakt zich drukker om het gebruik van proefdieren bij de vaccinontwikkeling dan om abortus. Het Oxford/Astra Zeneca-vaccin is gemaakt met het adenovirus uit wilde chimpansees. Maar dat zijn beschermde dieren, die mogen niet worden gedood of zelfs maar gevangen. De onderzoekers hebben de virussen daarom uit chimpanseepoep gehaald en het daarna in het laboratorium gekweekt.28 Bizar.

De positie van de RK Kerk deed altijd recht aan de zwaarte van de zaak. De instructie Dignitas Personae: Iedereen heeft de plicht dit bekend te maken.” Het is aan de gelovigen en burgers met een oprecht geweten (ouders van gezinnen enz.) om de steeds wijdverbreide aanvallen op het leven en de cultuur van de dood die daaraan ten grondslag ligt, te bestrijden door een gewetensbezwaar te maken.Volmaakt in lijn met Evangelium Vitae dus.

Als christelijke ethici de cellijnvaccins tegenwoordig moreel toelaatbaar vinden is dat steeds gebaseerd op het navolgende: je mag het vaccin nemen, ondanks de herkomst, mits er geen schoonalternatief is, immers:

A. De abortus was niet uitgevoerd met als doel cellijnen te verkrijgen.

B. De abortus was lang geleden.

C. De abortus was eenmalig.

D. Sommige vaccins bevatten niet de cellen, maar zijn er slechts op getest. v. De cellen zijn zo doorgekweekt, dat chromosomen veranderd zijn.

E. De herkomst (abortus) mag dan immoreel zijn, het vaccinatiedoel is moreel: het tegengaan van besmetting, dit moet meegenomen worden in de afweging

Al deze argumenten zijn hetzij onjuist dan wel achterhaald.

Ad A. Het gaat bij dit vraagstuk niet om medeplichtigheid aan de uitgevoerde abortushandeling. Het gaat om gebruik maken van, medewerken aan, en instandhouding van een immorele praktijk. Men werkt door vaccinatie actief mee aan het principe van industriële cellijn-generatie door schennis van lichaamsdelen van geaborteerde kinderen.

Ad B en C. Het was niet eenmalig. Er worden nu nieuwe cellijnen ontwikkeld door de massavaccinatie, zoals recent WALVAX-2, in China. Er is een hele industrie ontstaan waarin lichaamsdelen worden genomen, en voor vaccins, maar ook voor haargroeimiddelen en voor stamcellen worden verwerkt. Aan het in standhouden en voortzetten daarvan werkt men door vaccinatie actief mee.

Ad D en E. Hoe schrijnend is het te bedenken dat dit vaccin er niet geweest zou zijn zonder gebruik van resp. het netvlies en de nier van een gedode menselijke persoon. Zowel voor een ontwikkeld vaccin als een (eenmalig of continu) getest vaccin geldt: het is er alléén dankzij deze abortus, van dit betreffende kind.

Ad F. Het doden van een onschuldige, menselijke, ongeboren persoon is een zodanig ten hemel schreiende misdaad (JPII) dat alléén al een afgeleide, indirecte verantwoordelijkheid tot een zekere morele verplichting wordt.

Als al genoemde argumenten aldus te weerleggen zijn, betekent het dat de deskundigen die zich er toch van bedienen, in deze kiezen voor participatie in de Cultuur van de doodwaarop de H. Johannes Paulus II doelde.

Bezorgdheid om het eigen belang (de eigen gezondheid, een risico) rechtvaardigt vaccinatie niet. Hoogstens direct besmettingsgevaar voor de ander, als men die niet op andere manieren kan mitigeren. Een abstract maatschappelijk belang als groepsimmuniteit, laat staan het voldoen aan maatschappelijke verwachtingen, wijkt direct voor iedere persoonlijke verbinding met het onuitsprekelijke intrinsieke kwaad dat abortus heet, nota bene een verbinding in het lichaam”, onze tempel van de Heilige Geest.

Dit uit respect voor de overleden en compassie voor de in de toekomst nog te misbruiken ongeboren kinderen wier lichaamsdelen misbruikt dreigen te worden. Wij kunnen onze compassie met de coronaslachtoffers daarmee verbinden.

Er was ooit een 18 weken oud, compleet, volmaakt gevormd ongeboren kindje van 14 cm, een menselijke persoon, wonderbaar geschapen naar het beeld van God en in Wiens Handpalm haar naam staat - ze zou nu een volwassen vrouw zijn geweest -, die niet meer leeft, en aan wier netvlies we de cellen danken die indirect ons zoveel jaar later het vaccin opleverde.

Kunnen we echt niet beter wachten op een ethisch schoon vaccin, zoals Curevac (binnenkort verkrijgbaar) of het vaccin van het John Paul II Medical Research Institute (op langere termijn verkrijgbaar)?

Ons punt ís niet dat we door vaccinatie medeplichtig worden aan de abortussen die ons HEK-293 en PER.C6 opleverden. Ons punt is dat we met een keuze voor vaccinatie een gruwelijke, dagelijkse, bestaande, industriële praktijk mede in stand houden, ja mede de marktvraag bevorderen.

Zó beschouwd maakt de massavaccinatie tegen Corona deel uit van de Cultuur van de dood die H. paus Johannes Paulus II voor ogen stond bij het schrijven van zijn profetische encycliek.

Het is apocalyptisch dat de bevrijding van de wereld van het virus, verbonden is met een abortus. Ik citeer tot slot graag bisschop Joseph Strickland: We do not wish to benefit from an abortion.

Ik schaam mij

Het antwoord van het Vaticaan - met medeweten van paus Franciscus - op het ‘Responsum’ of homoseksuele partnerschappen ingezegend kunnen worden luidde eenduidig “Nee”. Ook de pauselijke Bijbelcommissie bestaande uit een dertigtal bijbelgeleerden uit de gehele wereld kwam tot dezelfde conclusie. De toelichting van de Congregatie is helder: de Kerk verplicht zich de scheppings- en heilsorde te respecteren in liturgisch en sacramenteel handelen.

Over kritiek op dit standpunt moeten we ons niet verbazen. Met name niet van de usual suspects van de seculiere media die ons er graag op wijzen dat we inmiddels in het post-christelijke tijdperk verkeren waarin dergelijke opvattingen niet woke zijn. Eveneens wekt kritiek van theologen geen verbazing. Altijd weer dezelfde namen, dezelfde obligate praatjes, dezelfde plaat wordt weer eens afgespeeld. Al vijftig jaar lang.

Maar deze keer is er iets anders aan de hand. Nu is de kritiek afkomstig van bisschoppen. Daarmee is een nieuwe grens bereikt. Het gaat immers om een aloud katholiek standpunt dat door bisschoppen bestreden wordt met als argumentatie dat dit standpunt van de Kerk niet in een post-christelijke seculiere maatschappij waarin de mens zelf de maat der dingen is, te verkopen is. Dat geldt overigens voor wel meer katholieke opvattingen zoals het celibatair priesterschap dat dan ook nog eens aan mannen voorbehouden is, en het vasthouden aan de natuurwet. Eigenlijk is voor onze postmoderne tijd bijna alles vreemd wat de Kerk ons te geloven voorhoudt. Ik zou zeggen, nou en? Het wordt wel een probleem als de herders van de Kerk die als taak hebben het geloofsgoed van de Kerk te verkondigen, hun eigen geloofsgoed verwerpen. Dan hangt een Luther revisited in de lucht.

In Duitsland pleit bisschop Josef Overbeck voor een grondige herwaardering van homoseksualiteit. Volgens Overbeck wordt het standpunt van de Kerk in deze tijd niet meer begrepen en ook niet geaccepteerd. Zijn collega bisschop Benno Elbs meent dat Rome haar standpunt moet herzien. Hij meent dat niemand over de gekozen levensstaat van een ander zou mogen oordelen. Een merkwaardig standpunt. Het zou betekenen dat de Kerk geen morele standpunten in zou mogen nemen. De Geloofscongregatie spreekt trouwens helemaal geen oordeel uit over personen. Dat laat de Kerk graag aan God over. Wel over handelwijze en gedrag. Het is aanmatigend het Vaticaan naïviteit te verwijten. Het is onnozel te wijzen op aantallen uittreders naar aanleiding van het antwoord op het dubium.

Nog bonter maakt het de Belgische bisschop Johan Bonny. Hij zegt zich te schamen voor zijn Kerk. Hij wijst op homostellen die trouw zijn aan elkaar en werkzaam in parochies. Die ken ik ook, maar dat kan toch geen reden zijn een principieel standpunt te wijzigen omdat het zulke aardige mensen zijn. Van bisschoppen mag je verwachten dat ze het standpunt van de Kerk verdedigen. Dat is geen kadaverdiscipline, maar je hebt je ertoe verplicht op grond van je wijding. Je zou hopen dat dit je met trots vervuld.

Het lijkt erop dat deze kerkelijke gezagsdragers zich laten meeslepen in de dictatuur van het relativisme, die geen objectieve waarheid en geen objectief goed en kwaad aanvaardt, behalve dan de zelfverklaarde dogma’s die niet aangevochten mogen worden, om niet als homofoob te boek te staan, als haatprediker. Het is de politieke correctheid die de maatstaven vastlegt. Bonny schaamt zich voor zijn Kerk. Ik schaam mij voor collega’s die voor mijn Kerk schamen.

Is Jezus ‘woke’?

Het bordspel Monopoly heeft na 85 jaar een kanskaart aangepast. De tekst “U hebt de 2e prijs in een schoonheidswedstrijd gewonnen” is gecanceld. De mooiste zijn past niet meer in de gelijkheidsdultuur. Bij schoonheidswedstrijden gaat het niet meer om uiterlijke schoonheid, maar om “personality”, “diversiteit” en uiteraard “authenticiteit” van de deelnemers. Dat uit zich in tenenkrommende teksten over milieu en tolerantie die de dames maar niet uit het hoofd geleerd krijgen. Miss Germany 2021 is een alleenstaande lesbische bijstandsmoeder van 35 jaar, slachtoffer van seksueel geweld en trotse bezitter van een stoma met bepaald geen bikinifiguur. Ik heb de overige deelneemsters eens bekeken, en daar zaten best een paar aardige dames tussen, maar die waren natuurlijk bij voorbaat kansloos. Schoonheidswedstrijden hebben niets meer met schoonheid te maken. De antidiscriminatieterroristen hebben ook hier toegeslagen. Concurrentie op welk gebied dan ook mag niet meer bestaan. Mooier zijn dan een ander is een schandalige ambitie. Feministische, antiracistische en antidiscriminerende criteria eisen dat nu eenmaal in onze slachtoffercultuur. Prestaties en voorkeuren op grond van betere kwalificaties tellen niet meer. Behalve als het gaat om vrouwenquota. Wie in het bezit is van een vrouwelijk geslachtsorgaan geniet uiteraard de voorkeur (hoewel ik mij afvraag of dit dan weer geen problemen gaat opleveren bij genderfanatici).

Laten we deze gedachte even consequent doorvoeren. Ik neem aan dat in het vervolg bij The Voice of Holland niet de beste zanger wint, maar degene die geen noot kan zingen en zich stuiterend naar het slotakkoord hakkelt. Ajax en PSV stellen uiteraard niet meer hun beste spelers op (dat doet Roger Schmidt trouwens al een hele tijd niet), maar degene die een invoelend vermogen tentoonspreidt voor zielige gnoes. Bij Veronica Inside mag voortaan Sylvana Simons aanschuiven en Johan Derksen zal haar niet tegenspreken. In de filmbranche heeft deze gekte ook al toegeslagen. De jongste slachtoffers - van zelfcensuur nota bene - zijn Dumbo en Peter Pann. Ik ga niet uit de doeken doen wat de motieven van Disney zijn; er zijn grenzen. Uiteraard gaat men ook politiek correct casten: Netflix heeft voor Bridgerton een zwarte actrice gecast voor de blanke koningin Charlotte. People of Color gespeeld door blanken, dat kan dan weer niet. In Amerika is zelfs discussie losgebarsten waarom de stemmen van the Simpsons allemaal door witte mensen worden ingesproken worden. Eh, omdat ze wit zijn misschien? Hoewel, ze zijn eigenlijk geel. Kan dat wel? Het zou logisch zijn als een man ook een vrouw zou kunnen spelen, en een blanke de rol van Martin Luther King. Maar dat kan dan weer niet, want dat zijn slachtoffers van minderheden. Alleen vrouwen kunnen vrouwen spelen, alleen zwarten zwarten, en alleen lesbiennes kunnen een lesbische vrouw spelen. Tot zover de logica van cancelcultuur.

Wie ook niet deugen volgens de gelijkheidsneuroten, dat zijn natuurlijk de helden. Hadden we daar ooit bewondering voor, op grond van het gelijkheidsbeginsel - of uit zelfhaat - moet hier een eind gemaakt worden. Of het nu gaat om een Grieks heldenepos waarin Jason en Argonauten de hoofdrol spelen, ridders, Lucky Luke, of om heiligen van formaat, ze moeten “omgedacht” worden. We zien alleen nog maar tekortkomingen, doodzonden en onmiskenbare misdaden. Zoals de Barbaren de standbeelden van hun sokkels duwden, worden deze helden van weleer onttroond. Grote ontdekkingsreizigers bestaan niet; het zijn criminele veroveraars. Moedige strijders zijn gewelddadige heersers, seksisten, moordenaars of slavenhandelaar. Franciscus en Peerke Donders gewetenloze dwingelanden. En als ze echt niks kunnen bedenken om ze zwart te maken maken ze er simpelweg “geprivilegieerde witten” van die zo stom waren dat ze niet begrepen dat ze in de 11e eeuw de morele criteria van de 21e eeuw moesten toepassen. En zo hebben we alle helden gecanceld omdat ze niet voldoen aan het gelijkheidscriterium.

Wie zijn de nieuwe ‘helden’? De slachtoffers! ‘Rare jongens, die gelijkheidsdenkers’, zou Obelix zeggen. Maar deze uitspraak zal ook wel niet ‘woke’ zijn. Net zoals Jezus niet woke is omdat Hij alleen maar mannen uitkoos voor het apostelschap. En God ook nog eens Vader noemde. Dat is ook al niet erg inclusief. Hoewel Jezus zelf het grootste slachtoffer uit de geschiedenis van de mensheid is: hij stierf aan een kruis. Ja, ook voor al onze egalitaire en woke vrienden.

Nazi wordt zo langzamerhand een geuzennaam

Ik merk dat de term ‘nazi’ aan inflatie onderhevig is. Tot voor kort was een nazi iemand die het nationaalsocialisme onderschreef, u weet wel die ideologie waarop de dictatuur in Duitsland tussen 1933 en 1945 gebaseerd was. Maar vandaag de dag wordt zo ongeveer alles en iedereen die niet links, groen of liberaal is voor nazi uitgemaakt. Alleen al de afgelopen week trof ik de volgende voorbeelden aan van mensen die voor nazi werden uitgemaakt.

- als je voor bescherming van het ongeboren kind bent in plaats van voor het “recht op abortus”, het liefst tot de eerste weeën zich aandienen;

- als je de LGBTQt/mZ-agenda niet ten volle onderschrijft, de genderideologie drammerig vindt en gender-wc’s onzinnig en dan ook nog eens het traditionele gezin aanprijst;

- als je het moederschap en de moederrol net zo waardevol en belangrijk vindt als beroep en carrière;

- als je het niet zo’n goed idee vindt dat kinderen van 5 jaar op school met porno geconfronteerd worden, en ouders zelf zouden moeten kunnen beslissen of dit wel een goed idee is;

- als je christelijke waarden omarmt;

- als je weliswaar katholiek bent, maar een traditioneel Romegetrouw katholicisme aanprijst in plaats van modernistische groene niemand uitsluitende (behalve traditionele katholieken) met alle winden meewaaiende woke-kerk;

dan ben je nazi. Of een racist. Deze term is overigens eveneens aan inflatie onderhevig.

Hierin schuilt de echte discriminatie: iedereen die niet links of liberaal is, iedereen die christelijk is en/of conservatief wordt uitgescholden, gedemoniseerd en uitgesloten. Je raakt gewoon je baan kwijt als het een beetje tegenzit. Ook in de tijd van verkiezingscampagnes waar de een nog harder roept dan de ander dat discriminatie uitgebannen moet worden, hoor ik geen enkele partij over deze discriminatie. Kennelijk is de ene discriminatie minder erg dan de andere. Zelfs als in een land als China jaarlijks miljoenen kinderen worden geaborteerd, louter omdat het meisjes zijn, hoor ik geen enkele feminist zijn stem verheffen. Terwijl hier toch echt meisjes niet het levenslicht gegund wordt omdat het meisjes zijn! Dit is toch echt old school nazi.

Zo zijn er wel meer ongerijmdheden. Toen in Amerika Amy Coney Barret voorgedragen werd als kandidaat voor het Hooggerechtshof, kreeg zij van links bakken kritiek over zich heen. Ondanks het feit dat ze een vrouw is, werd haar expliciet verweten vrouwonvriendelijk te zijn. Ze was namelijk praktiserend katholiek. Niemand vroeg naar haar juridische vaardigheden.

Links legt in de lijn van de beste totalitaire tradities vast hoe vrouwen en mannen dienen te denken. Hun ideologie is de enig juiste, zij verkondigen de enige niet tegen te spreken waarheid. Wee degene die dat toch doet. Wie deze dogma’s niet blind volgt wordt uiteraard voor nazi uitgemaakt (of als ze in een milde bui zijn, voor racist). Zo ontstaat een links-liberale hegemonie en monocultuur in het politieke discours. Mussolini zou er van watertanden. Overtreders worden gecanceld, want zij zijn niet woke.

Het geheugen blijkt kort te zijn. De eerste zwarte minister van buitenlandse zaken in Amerika was een conservatief (Collin Powel). Hij werd opgevolgd door de eerste zwarte vrouwelijke minister van buitenlandse zaken (Condoleeza Rice). Ook zij was een conservatief. En met Sarah Palin haden de Amerikanen voor het eerst de mogelijkheid om een vrouw als vicepresident te kiezen. Ook zij behoorde tot de ‘vrouwonvriendelijke’ Republikeinse partij. Uiteraard deugden ze geen van allen, want ze waren ‘aartsconservatief’ en dus deugden ze niet. De een had teveel kinderen voor een carrièrevrouw, de ander was niet zwart en ook al geen transgender.

Inmiddels begint deze nonsens absurde proporties aan te nemen. In San Francisco werd op een school iemand gezocht om plaats te nemen in de ouderraad. Die was naar de mening van het schoolbestuur niet divers genoeg. Er kwam een kandidaat opdraven die perfect leek voor de job. Hij was homo, getrouwd, had multiraciale kinderen en begaan met kinderen. Maar het feest ging niet door: hij was wit. Overigens was de samenstelling van de ouderraad al als volgt: twee Afro-Amerikanen, een Aziatisch Amerikaan en drie Latino’s. En drie blanken. De blanken maakten weliswaar de meerderheid van de schoolbevolking uit, maar dat deed er niet toe. Er was zelfs iemand van het schoolbestuur die klaagde dat Arabische, Vietnamese en Chinees-sprekende ouders ontbraken. Chinees sprekend? Op een Amerikaanse school? Waar zelfs de vier kinderen van Chinese afkomst geen woord Chinees spraken? Iedereen is gek geworden. 

Als je voor nazi uitgemaakt wordt, maak je niet druk. De meerderheid van Nederland valt onder deze categorie. Het stelt niks meer voor.

De Kerk heeft ‘petrolheads’ nodig

De jonge Kerk had als opdracht meegekregen het Goede Nieuws te verkondigen tot aan de uiteinden van de wereld. Er was geen sprake van enige strategie of beleidsplan, ze hielden geen stafvergaderingen, er waren geen commissies en hadden geen kerkgebouwen of pastorieën tot hun beschikking, laat staan kathedralen. Ik wil niets afdoen aan het belang van al deze zaken, integendeel. Maar het is goed te bedenken wat de prioriteit was van de jonge Kerk. Zij had slechts één ding voor ogen: het evangelie prediken. En ze deden dat omwille van slechts één reden: Jezus die aan het kruis gestorven was, was uit de dood opgestaan. Hij die gestorven was, is verrezen! Zij waren er zelf getuige van. Dat is dan ook de bestaansreden van de Kerk. Er was iets ontzagwekkende gebeurd dat van immense betekenis is voor heel de mensheid. Dat konden ze niet voor zich houden. Iedereen mocht, of beter gezegd moest dit weten komen.

Ik ben opgegroeid in de jaren ‘70, de jaren dat men van de verrijzenis een soort mythe maakte, een symbool, het verrijzenisverhaal als een soort literair genre: “de zaak Jezus gaat door”. Dat Jezus daadwerkelijk verrezen was, nou nee, dat niet, maar men vond het wel een mooie metafoor uit die oude en toch ook wel een beetje onnozele tijd.

Hier is het mis gegaan. Als de verrijzenis alleen maar een symbool is dat elke tweederangs dichter had kunnen bedenken, waar zouden we ons dan nog druk over maken? Dan heeft er helemaal niets ontzagwekkende plaatsgevonden, niets om tot de uiteinden van de wereld te verkondigen. Als je jongeren kwijt wilt raken, is dit de perfecte manier. Van het enthousiasme van de eerste leerlingen over de verrijzenis van Jezus is dan ook niets meer overgebleven. Wil je jongeren voor je winnen, dan is een passie voor hetgeen je vertelt absoluut noodzakelijk. En kennis van zaken. Niet zielloze fictieve verhaaltjes met moraaltjes.

Ik luister in de auto doorgaans naar BNR. Ja, zelfs naar de Nationale Autoshow. En dat terwijl ik helemaal niet geïnteresseerd ben in auto’s. Als het ding mij naar mijn bestemming rijdt vind ik het al gauw best. Waarom ik dan toch luister? Vanwege de gepassioneerde ‘petrolheads’ die het programma presenteren en hun kennis van zaken. Over de meest bizarre details weten zij met dol enthousiasme te vertellen. Laat een nanoseconde horen van een motor, en ze weten welke auto dit is (met jaartal en al; ze kunnen nog net niet de kleur horen). Het is dit soort enthousiasme dat jongeren missen in de Kerk. We doen geforceerde pogingen om het leuk te maken, maar ondertussen maken we het vooral onnozel. Het hoeft niet flitsend te zijn, het hoeft niet maatschappelijk relevant te zijn, het hoeft niet te gaan over dingen die nu actueel zijn. Ze moeten merken dat het voor jou ontzettend belangrijk is en dat je er heel veel van weet. Dan zijn jongeren bereid om naar je te luisteren.

De jaren ‘70 (en de jaren die daarop volgden) waren pastoraal gezien rampzalige jaren. Er werd geen appél gedaan op ons verstand, we kregen geen rationele antwoorden op de rationele vragen die we wel degelijk hadden. Van Jezus werd een Woodstock-hippie gemaakt die alles met de mantel der liefde bedekt. Preken onderscheiden zich in niets van politieke toespraken. De ultieme vraag naar het geloof van deze hervormers werd angstvallig vermeden. Het begon bovendien op te vallen dat alles in twijfel getrokken mocht worden en ter discussie gesteld, behalve de opvattingen van de vernieuwers zelf. De vernieuwing en aanpassing aan de tijdgeest bleek de aanzet tot kerkelijk verval.

Maar alles is nog niet verloren. Ik ontmoet her en der gezinnen en jongeren die zich oprecht verdiepen in het geloof. Het zijn trouwe kerkgangers en ze willen intellectueel uitgedaagd worden. Laat ze kiezen tussen een webinar over het milieu (Laudato Si) of Thomas van Aquino, en ze kiezen voor het laatste. We moeten ze Augustinus, Athanasius, Thomas van Aquino, Chesterton en Ratzinger aanreiken. Een versimpeld katholicisme is niet aan hen besteed. Atheïsten gaan wat dat betreft veel  overtuigender te werk. Zij dragen argumenten aan. Die zijn volgens mij te weerleggen, maar van hun methodiek kunnen we leren. We hebben een argumenten! Historische en rationele argumenten. Een rijke intellectuele traditie getuigt hiervan. Vervolgens kunnen de jongeren met de moderne media aan de slag. Dat laatste moeten we vooral aan henzelf overlaten. Zij weten hoe ze met sociale media anderen kunnen bereiken. En dat is nodig, want de jongeren komen niet naar onze kerken, en ik kan het ze niet kwalijk nemen. Onze jongeren zijn onze beste evangelisten. Laten we niet vergeten dat de eerste evangelisten, de apostelen, jonge gasten waren. De leerlingen van Jezus waren op enkele uitzonderingen na tieners. Dat verrast u wellicht. De apostelen tieners! Jezus had geen lage verwachtingen van hen. Deze leerlingen leefden overigens ook in een decadente tijd, maar Jezus zag hun grote potentieel. De leerlingen genoten onderricht over leer en leven door naar hem te luisteren en tijd met de meester door te brengen. Dat moesten wij ook maar eens vaker doen.

 

+Rob Mutsaerts

“De duistere kant van de Verlichting”.

De Verlichting heeft ons veel goeds gebracht, maar er kleven donkere schaduwkanten aan. Het zicht op de objectieve waarheid is verduisterd. Een herbronning om de Europese Traditie, op met name Augustinus en Thomas van Aquino is op zijn plaats. Bij hen komen Geloof en Rede samen. De Moderniteit (uitvloeisel van de Verlichting) leidt tot absurde consequenties. De genderideologie en de Woke-beweging zijn er uitvloeisels van. De denkwijze is totaal veranderd zonder dat er argumenten aangevoerd worden. Hoe komt dat?

Via onderstaande link komt u op de site van de St. Nicolaas Academie. Hier treft u de podcast van Mgr. Rob Mutsaerts aan.

Herodes

Aan vormelingen wordt de vraag gesteld: Verzaak je aan de Satan, zijn werk en verleiding? Dat is de vraag die voorafgaat aan de geloofsbelijdenis. De vraag kan ook anders geformuleerd worden: “Zult u zich verzetten tegen de bekoring van zonde en onrecht, zodat het kwaad zich niet van u meester maakt?” In de paasnacht hernieuwen de gelovigen hun doopbeloften en beantwoorden deze vraag met een volmondig ‘Ja’. Ik vraag me af wat Joe Biden zou antwoorden op deze vraag. Ik vermoed dat hij zou antwoorden: bedoelt u privé of politiek?

Ik begrijp dat president Biden een praktiserend katholiek is. Verder is hij diplomatiek, beleefd en heel correct. Maar ik constateer ook dat zijn eerste presidentiële handelingen financiële ondersteuning van Planned Parenthood betekenen, dat hij de beruchte uitspraak van het Hooggerechtshof (Wade v. Roe) die abortus legitimeerde inmiddels in wetgeving heeft omgezet en dan ook nog eens zijn handtekening plaats onder een decreet die het mogelijk maakt dat biologische jongens (zijn er ook ander soorten jongens?) meedoen met meisjessporten. Dan ben je echt ver afgedwaald van de scheppingsleer van de RK Kerk. Biden verklaarde dat kinderen geen angst zouden moeten hebben om geweerd te worden bij toiletten en kleedlokalen”. Dat meisjes doodsbang zijn voor zo’n jongen die met hen gaat meespelen en meedoudchen is kennelijk niet van belang.

Donald Trump is een megalomane lompe egomaniak. Maar hij heeft wel alles in het werk gesteld om het ongeboren leven te beschermen. Ik ken zijn motieven niet, maar in alles toonde hij zich onverkort pro-life. Hij zei ook onomwonden dat het geslacht bepaald wordt zoals je biologisch ter wereld bent gekomen. De aardige Joe Biden faciliteert onverkort het doden van kinderen in de moederschoot, steunt actief de genderideologie en staat pal achter het globalisme van fantast Klaus Schwaab.

De Bijbel heeft hier een woord voor: hypocriet. Dit is een van oorsprong Grieks woord dat zoveel betekent als ‘toneelspeler’. Jezus had het niet zo begrepen op de toneelspelers van zijn tijd.  Het voorwenden van geloof, gevoelens, moraal of deugden zonder daar volledig achter te staan of de daaraan verbonden normen en waarden zelf in praktijk te brengen, heb ik altijd als heel erg sneu ervaren.  Renee de Haan heeft daar ooit een aardig liedje over geschreven: “Vuile huichelaar, pak jij je koffer maar”. In mijn studententijd zongen wij dat graag als iemand iets zei waar hij niks van meende.


Vraag 1: bij wie is een kind in de moederschoot het beste af? Bij Trump of bij Biden. Het is een retorische vraag.

Vraag 2 dan maar. Bij wie was Victor het best af geweest? Victor (niet zijn echte naam) was 15 jaar toen hij zich een jaar geleden van het leven beroofde. Ik kende hem redelijk goed. Een goeie jongen, wel heel erg onzeker. Hij meende dat hij wellicht in een verkeerd lichaam zat. Hij werd door een gendercoach (ja, die bestaan) sterk aangemoedigd zich om te laten bouwen. Dat zou moedig zijn en ook gewaardeerd worden door zijn omgeving. Er zijn veel gesprekken met hem en ook zijn ouders gevoerd. Hij zou er ook een stuk zelfverzekerder van worden. Uiteindelijk heeft hij het gedaan. Daarna had hij te kampen met zware depressies. Hij voelde zich verminkt en geheel identiteitsloos. Op een gegeven moment kon hij het leven niet meer aan en benam zich van het leven. Zijn ouders hebben nooit meer iets van de gendermaffia” zoals zij dat noemen gehoord. Niemand heeft ook maar enig medeleven betoond. Het paste kennelijk niet in hun straatje, of beter gezegd in hun zieke ideologie. Bij Trump was een jongen een jongen. Ook de RK Kerk gaat uit van objectieve waarheid. Bij Biden heeft het relativisme toegeslagen. Als je tegen de natuur ingaat wreekt zich dat. Altijd. Extra nadeel van de identiteitspolitiek is dat in naam van tolerantie de vrijheid om zeep geholpen wordt. Je mag gewoon geen andere mening hebben, want die is per definitie racistisch.

Vraag 3. De Kerk heeft altijd het subsidiariteitsbeginsel gehanteerd: wat je in kleine kring (gezin, dorp, buurt, voetbalclub, provincie) kunt regelen, moet je niet overlaten aan grotere structuren. Trump moest niets hebben van het globalisme van Klaus Schwaab. Biden omarmt Nieuwe Wereldorde.

Deze week heb ik alle vertrouwen in Biden verloren. In de Senaat werd het wetsvoorstel besproken dat voorschrijft dat baby’s die te vroeg, maar gezond en wel ter wereld zijn gekomen, altijd de juiste medische behandeling moeten krijgen, ook na een ‘mislukte abortus’. Op twee na stemde de volledige Democratische Partij tegen. Een kind dat gezond ter wereld is gekomen mag men zonder voedsel toe te dienen en zonder medische behandeling laten liggen tot het sterft. Van abortus - afbreken van een zwangerschap - is na de geboorte uiteraard geen sprake meer. Biden stemt in met deze kindermoord. Herodes regeert kennelijk nog steeds. In Amerika is bepaald geen nieuwe lente aangebroken.

Smurfenlied op zwarte lijst

Ouders vertellen mij dat hun kinderen met verassende verhalen thuis komen van school. Zo zit er in de klas van Victor (groep 8) een jongen die een meisje is. Dat meisje - of is het nou een jongen? - heeft twee vaders die aanvankelijk een vader en een moeder waren. Een van die vaders is overigens niet homo maar lesbisch. Victor snapt er ook niks van, maar de juffrouw op school zei dat dit heel normaal is. En dat meisje ziet er gewoon nog steeds uit als een jongen. Dat merkte Victor bij het douchen na de gym. Maar als de school weer opengaat, gaat hij/zij met de meisjes meegymen en douchen. De meisjes zien er met spanning naar uit. Inmiddels heb ik begrepen dat de juffrouw kan vertellen wat ze wil, maar dat jongens en ook de meisjes van de klas dit allemaal heel raar vinden. Gelukkig hebben kinderen op die leeftijd nog een natuurlijk aanvoelingsvermogen.

Bij volwassenen ligt dat anders. Die waaien met alle postmoderne winden mee. Zo is er in Amerika een feministische professor verbonden aan de University of California Riverside. Haar naam is Jane Ward. Zij doceert Sexuality and Gender en is auteur van The Tragedy of Heterosexuality. Jane Ward is geen spreekbuis van een of andere activistische freakgroep. Zij is bestuurslid van een gerenommeerde faculteit van een door de belastingbetalers gefinancierde universiteit. Kortom, laten we proberen even niet te gniffelen. Zij staat zelfs aan de basis van een uitspraak van het Hooggerechtshof (15 juni 2020, Bostock v. Clayton County) die ontslag o.g.v. genderverandering verbiedt, en van Joe Biden’s executive order om dit maar meteen in wetgeving vast te leggen (op dezelfde dag dat Joe Biden de zaak Roe v. Wade ook maar meteen tot wetgeving omtoverde en daarmee het doden van kinderen in de moederschoot tot een normale medische legale ingreep bestempelde).

Deze mevrouw Ward verkondigt een buitengewoon innovatieve theorie. Ik citeer: “Ik denk dat op een of andere manier de pandemie de tragedie van heteroseksualiteit onthuld heeft. Zonder de pandemie zouden de mensen er waarschijnlijk geen aandacht aan besteed hebben”. Ward, naar eigen zeggen lesbisch, heeft jaren onderzoek verricht naar “de geschiedenis van heteroseksualiteit en de gevolgen daarvan”. Heteroseksualiteit is volgens haar zo ongeveer de oorzaak van alle ellende in de wereld. Ze heeft medelijden met hetero-mannen die in een macho-hokje worden gestopt die hen leert dat ze vrouwen nodig hebben, maar hen vooral moeten onderdrukken. O o o, als we maar eens beseften dat de gedachte dat er slechts twee geslachten zijn - man en vrouw - volstrekt verouderd is, dan zou de wereldvrede een stuk dichterbij brengen. Degene die dat stereotype binair geslacht nog steeds verdedigen moeten zwaar gestraft worden. (Dat gebeurt inmiddels ook. Ontslag is nog wel de geringste strafsanctie). Hier zit het grote probleem: elk normaal mens die op grond van zijn christelijk geloof of op grond van zijn gezonde verstand blijft volhouden dat er maar twee soorten zijn, zal last krijgen van deze gedachtenpolitie.

Mevrouw Wade - ik weet niet zeker of ik haar nog als ‘mevrouw’ mag aanspreken - heeft de oorzaak ontdekt van alle conflicten, depressies en opwarming van de aarde: heteroseksualiteit is de oorzaak van al het wereldleed. Overbevolking, slavernij, kinderarbeid, pijnlijke bevallingen, transfobie, islamofobie, KAN (Kinderen van Andere Mensen die je irriteren op lange vliegtuigvluchten), het kastensysteem (niet dat van Ikea, maar van India), genitale mutilatie, smerige treintoiletten, getto’s, maffia, patriarchaten, me too, de invasie van de Barbaren, Mongolen en Russen, Brexit, Trump en Biden, genocides her en der, voetbalhooligans, Formule 1, Facebook, Spam en het Smurfenlied, het zou er allemaal niet geweest zijn als seksuele reproductie niet eeuwenlang de boventoon gevoerd had. Dat verdraaide christendom ook met zijn scheppingsleer.

Maar nu zijn we er eindelijk achter dat het prokaryoten zijn die aan het begin van alles staan, en niet een schepper met een idee. (Wat prokaryoten zijn moet u zelf maar even googelen). Hadden we dat eerder geweten, dan was deze ellende ons natuurlijk allemaal bespaard gebleven en zouden we op een planeet wonen die geen weet heeft van onderdrukking, ongelijkheid en  “autocratische nuclei die hun ondemocratische visie opdringen aan prokaryoten waarin de celkern ontbreekt”. Mevrouw Ward kan het u allemaal uitleggen. Zonder onderdrukkende witte mannen zouden we al die tijd in een soort Tuin van Eden wonen. Proto-feministische non-binaire organismen zouden in vrede coëxisteren. Seksuele uitbuiting zou niet bestaan, evenmin non-consensuele bevruchting van zeehondjes, en harems zouden een onbekend fenomeen zijn. En aangezien elke cel wordt afgesplitst van eenzelfde vorige cel zou er ultieme gelijkheid zijn. Bacteriën (wezenlijk in het prokaryotenverhaal van professor Ward die toch echt een vol salaris geniet op kosten van de belastingbetaler met deze nonsens) organiseren nu eenmaal geen goelags of concentratiekampen, en Archaea (bel even uw biologieleraar) werpen geen bommen op argeloze burgers (en gelukkig schrijven ze ook geen boeken zoals van professor Ward).

Je vraagt je af wanneer deze onzin een keer ophoudt. En het gaat maar door. Al op de allereerste dag van zijn ambtstermijn tekende Joe Biden een decreet die het biologische jongens (zijn er ook ander soorten jongens?) mogelijk maakt om met meisjessporten mee te doen. Biden verklaarde dat “kinderen geen angst zouden moeten hebben om geweerd te worden bij toiletten en kleedlokalen”. Dit alles onder het mom van gelijke behandeling. Volgens mij worden de rechten van vrouwens en meisjes hier een flinke slag toegebracht, maar daar wordt niet over gerept. En Biden herhaalt het nog maar eens: “ elke door de overheid gefinancierde school - dat is zo ongeveer elke middelbare school (RM) - moet biologische jongens die zichzelf als meisje identificeren, toestaan met een meisjesteam mee te spelen”.

Ondertussen heeft deze dwaasheid ook toegeslagen bij online-Videoplatform Disney. Klassiekers als Aristocats en Peter Pan zijn op de zwarte lijst gezet. Ze zouden racistisch zijn. Men denkt erover  om er een waarschuwing aan toe te voegen “dat deze films achterhaalde  en/of negatieve beeldvorming van personen en culturen bevatten”. Peter Pan zou karikaturale beeldvorming van indianen bevatten. En de Aristicats spreken met Aziatische accenten, wat kennelijk stigmatiserend is. Overigens, dat een ‘zwarte lijst’ op zich ook racistisch is, heeft men kennelijk niet in de gaten.

En dan hebben we nog de universiteit van York (UK) die de bekende beeltenissen van de drie aapjes (ik zie niks, ik hoor niks en ik zeg niks) van haar website heeft gehaald. Ook dat zou racistisch zijn. Voor wie of wat wist men eigenlijk niet, maar “het zou kunnen zijn dat iemand zich er door beledigd kan voelen”.

Wanneer houdt deze onzin een keer op? Waar is dat jongetje dat roept dat de keizer helemaal geen kleren aanheeft, maar in zijn blootje rondloopt? Wat is er gebeurd dat tot deze massale hersenverweking heeft geleid. Waarom vinden wij het goed dat onze kinderen thuiskomen met deze onzin. Want onzin is het!